پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۵۲ - الشفع

اگر گاهت سراغ از شفع باشد

ز استحضار خلقت نفع باشد

محقق شد که اسماء معظم

تحقق یافت بر خلق منظم

نبود ار آنکه شفع واحدیت

سوی و ترالاحد جستی معیت

نبود اسماء حضرت را ظهوری

بخلق این انضمام افکند شوری

نمایشها هم اندر خلق مشهود

شد از تأثیر شفع و وتر موجود

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۵۴ - شهود المفصل فی‌المجملشهودی هم که در مجمل مفصل
  2. بخش ۱۵۵ - شهود المجمل ‌ فی المفصلو گر بینی احد در کثرت اول
  3. بخش ۱۵۶ - شواهدالحقشواهدهای حق باشند یکسان
  4. بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحیدبود دیگر شواهدهای توحید
  5. بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماءشواهدهای اسماء بی‌منافات
  6. بخش ۱۵۹ - الشئونشئون ذاتی و افعالی است آن
  7. بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
  8. بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.