پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۵۴ - شهود المفصل فی‌المجمل

شهودی هم که در مجمل مفصل

مشاهد را بود بروجه اکمل

بود آن در احد کثرات دیدن

شئون ذات را در ذات دیدن

چنان کاضوا جمع اندر سراجست

بر آن چشمی که دور از اعوجاجست

باین معنی که بینی این ظهورات

از آن ذات‌الاحد باشد در آیات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۵۶ - شواهدالحقشواهدهای حق باشند یکسان
  2. بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحیدبود دیگر شواهدهای توحید
  3. بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماءشواهدهای اسماء بی‌منافات
  4. بخش ۱۵۹ - الشئونشئون ذاتی و افعالی است آن
  5. بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
  6. بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
  7. بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزهابوحمزه خراسانی که مردیست
  8. بخش ۱۶۳ - التمیزنپنداری شیوع این کودکانند
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.