صفی علیشاه
بخش ۱۵۳ - الشهود
شهودت رؤیت حق است بر حق
که بینی بی‌تقید وجه مطلق
باینمعنی که جز الانه بینی
حق از شی‌ء بینی و اشیاء نه بینی
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۵۵ - شهود المجمل فی المفصلو گر بینی احد در کثرت اول
- بخش ۱۵۶ - شواهدالحقشواهدهای حق باشند یکسان
- بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحیدبود دیگر شواهدهای توحید
- بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماءشواهدهای اسماء بی‌منافات
- بخش ۱۵۹ - الشئونشئون ذاتی و افعالی است آن
- بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
- بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
- بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزهابوحمزه خراسانی که مردیست
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.