صفی علیشاه
بخش ۱۳۴ - سرالعلم
شنو از سر علم از من به نصفت
که عالم را بود عین حقیقت
حقیقت علم عین ذات برایست
جز این گر وصف کردند اعتباریست
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۳۶ - سرالحقیقهز حق سریست در اشیاء وثیقه
- بخش ۱۳۷ - حکایتمریدی خواست از پیری اجازت
- بخش ۱۳۸ - سرالتجلییکی از بهرت تسکین و تسلی
- بخش ۱۳۹ - سرالقدربود سرالقدر علمش بهر عین
- بخش ۱۴۰ - سرالربوبیهیک از سر ربوبیت بتحقیق
- بخش ۱۴۱ - سرسرالربوبیهربوبیت بسر سر بود آن
- بخش ۱۴۲ - سرائر الاثارز آثارت سرائر گر یقین است
- بخش ۱۴۳ - السرائرشنو باز از سرائر بی ز آثار
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.