فهرست اشعار
- بخش ۶۱ - الجمعیه اگر پرسی که جمعت کدام است
- بخش ۶۲ - الجمع ندانی گرچه باشد جمع مطلق
- بخش ۶۳ - جمع‌الجمع ز جمع‌الجمع گر پرسی علامت
- بخش ۶۴ - جنه‌‌الافعال شنو از جنه‌‌الافعال واضح
- بخش ۶۵ - جنه‌‌الوراثه دگر باشد جنانی از وارثت
- بخش ۶۶ - جنه‌‌الصفات یکی جنّت مسما بر صفات است
- بخش ۶۷ - جنه‌‌الذات دری از جنه‌‌الذاتست مفتوح
- بخش ۶۸ - الجنائب جنائب صاحب اعمال خیرند
- بخش ۶۹ - جهتا‌الضیق والسعه جهت باشد یکی ضیق وسعت باز
- بخش ۷۰ - جهتاالطلب طلب را دو جهت باشد هم اینسان
- بخش ۷۱ - جواهر العلوم و الانباء و المعارف جواهرها کز آن کس نیست واقف
- بخش ۷۲ - باب‌الحاء الحال بود حال آنکه بر قلب است وارد
- بخش ۷۳ - حجه‌الحق شود از حجت الحق هر که سایل
- بخش ۷۴ - الحجاب حجابت عکس صورت‌های کونی‌ست
- بخش ۷۵ - الحروف حروف آمد ز اعیان محیطه
- بخش ۷۶ - الحریه بود حیرت آزادی ز اغیار
- بخش ۷۷ - الحرق بود حرق از تجلیها اواسط
- بخش ۷۸ - حفظ‌العهد ز حفظ‌العهد بشنو کان حدود است
- بخش ۷۹ - حفظ عهد الربوبیه و العبودیه یکی دیگر ز حفظ العهد آنست
- بخش ۸۰ - حقیقه‌الحقایق تو را گر فهم اسرار و دقایق
- بخش ۸۱ - حقیقه‌المحدیه محمد را حقیقت گفت کامل
- بخش ۸۲ - حقایق‌الاسماء خود اسماء را حقایق آن صفاتست
- بخش ۸۳ - حق‌الیقین تو را حق الیقین گر سمع باشد
- بخش ۸۴ - الحکمه بود خود حکمت معلوم لایق
- بخش ۸۵ - باب‌الخاء‌الخاطر نگردد خاطرت هرگز مکدر
- بخش ۸۶ - الخاتم بود گر بر ولایت محرمیت
- بخش ۸۷ - الخرقه تو را گر هست ذوقی از تصوف
- بخش ۸۸ - الخضر مراد از خضر بسط رهروانست
- بخش ۸۹ - الخطره بود آن خطره کایدپیش سالک
- بخش ۹۰ - الخله بود خلت بتحقیق موحد
- بخش ۹۱ - الخلوه بود خلوت ترا با حق تکلم
- بخش ۹۲ - خلع‌العادت بود آن نزد عارف خلع عادات
- بخش ۹۳ - خلق جدید تو از خلق جدید این را سنددان
- بخش ۹۴ - باب الدال الدبور بود آن صولت نفس عقورت
- بخش ۹۵ - دره‌البیضاء مرا شد رده‌البیضا مسجل
- بخش ۹۶ - باب‌الذال الذخایر هر آن کز غیب بازستش مشاعر
- بخش ۹۷ - الذوق شنو از ذوق کان اصل شهود است
- بخش ۹۸ - ذوالعقل بظاهر خلق و باطن هر که حق دید
- بخش ۹۹ - ذوالعین ذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر
- بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العین دگر صولی که داند سر کونین
- بخش ۱۰۱ - باب‌الراء شنو از راعی ار داری کیاست
- بخش ۱۰۲ - الران چه باشد ران، حجابی کوست حایل
- بخش ۱۰۳ - الرب بود رب اسمی از اسماء حضرت
- بخش ۱۰۴ - رب‌الارباب بود حق رب‌الارباب مکرم
- بخش ۱۰۵ - الرتق ز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
- بخش ۱۰۶ - الرحمن بود رحمن ز اسماء الهی
- بخش ۱۰۷ - الرحیم رحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص
- بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیه ز رحمت بشنو ار دانی معانی
- بخش ۱۰۹ - الرداء والردی ردا بر عبد خوش زیبنده باشد
- بخش ۱۱۰ - الرسم اشارت رسم بر خلق و صفاتست
- بخش ۱۱۱ - رسوم العلوم و رقوم العلوم رسومات علوم آمد مشاعر
- بخش ۱۱۲ - الرعونه رعونت چیست حظ از خویش بردن
- بخش ۱۱۳ - الرقیقه رقیقه چیست نیکودان لطیفه
- بخش ۱۱۴ - الروح شنو از روح کآن ربانی آمد
- بخش ۱۱۵ - باب الزاءالزاجر بود زاجر همانا نور مقذوف
- بخش ۱۱۶ - الزجاجه زجاجه قلب صاحب سینه باشد
- بخش ۱۱۷ - تحقیق آیه النور مراد از نور اینجا صرف ذاتست
- بخش ۱۱۸ - تطبیق بد این از عالم اصغر علامت
- بخش ۱۱۹ - الزمرده ز مرد داری از نور هدایت
- بخش ۱۲۰ - الزمان زمان مذکور شد در آن دایم
متن اشعار به نقل از گنجور.