پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۸۱ - حقیقه‌المحدیه

محمد را حقیقت گفت کامل

بود اول تعین نزد عاقل

همه اسمای حسنای مکرم

بود او را که هست او اسم اعظم

هر آن قوی بشخص خاص نسبت

دهند او را ز اهل دین و ملت

چو اسلامی که در تعیین نسبت

محمد راست گویند آن حقیقت

کلام ماست کلی شخص اکمل

حقیقت او تعین راست اول

که از حق یافت او تکمیل کلی

در اجمالش بود تفصیل کلی

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۸۳ - حق‌الیقینتو را حق الیقین گر سمع باشد
  2. بخش ۸۴ - الحکمهبود خود حکمت معلوم لایق
  3. بخش ۸۵ - باب‌الخاء‌الخاطرنگردد خاطرت هرگز مکدر
  4. بخش ۸۶ - الخاتمبود گر بر ولایت محرمیت
  5. بخش ۸۷ - الخرقهتو را گر هست ذوقی از تصوف
  6. بخش ۸۸ - الخضرمراد از خضر بسط رهروانست
  7. بخش ۸۹ - الخطرهبود آن خطره کایدپیش سالک
  8. بخش ۹۰ - الخلهبود خلت بتحقیق موحد
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.