پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۹۰ - الخله

بود خلت بتحقیق موحد

تحقق بر صفات حق واحد

شود عبد از صفات خویش خالی

پس آنگه پر زو صف ذات عالی

خللهای وی از حق آنچنان پر

شود کانجا نیابد ره تکسر

چنین شخصی یقین حقر است مرآت

شود ظاهر حق از وی در علامات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۹۲ - خلع‌العادتبود آن نزد عارف خلع عادات
  2. بخش ۹۳ - خلق جدیدتو از خلق جدید این را سنددان
  3. بخش ۹۴ - باب الدال الدبوربود آن صولت نفس عقورت
  4. بخش ۹۵ - دره‌البیضاءمرا شد رده‌البیضا مسجل
  5. بخش ۹۶ - باب‌الذال الذخایرهر آن کز غیب بازستش مشاعر
  6. بخش ۹۷ - الذوقشنو از ذوق کان اصل شهود است
  7. بخش ۹۸ - ذوالعقلبظاهر خلق و باطن هر که حق دید
  8. بخش ۹۹ - ذوالعینذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.