پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۹۷ - الذوق

شنو از ذوق کان اصل شهود است

ز حق بر حق که ثابت در صعود است

در اثنای بوارق بالتوالی

کند گر آن درنگی در مجالی

شهود حق بحق پیدا شد آنجا

در اول رتبه ذوق انشا شد آنجا

چو زاید شد در اواسط از شهود است

که مشرب نام اواندر عهود است

رسد چون بر نهایت ری شدش نام

که سیراب است و کارش روبانجام

شود این از صفات سر و سیرت

که هیچ آنجا نشد ملحوظ غیرت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۹۹ - ذوالعینذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر
  2. بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العیندگر صولی که داند سر کونین
  3. بخش ۱۰۱ - باب‌الراءشنو از راعی ار داری کیاست
  4. بخش ۱۰۲ - الرانچه باشد ران‌، حجابی کوست حایل
  5. بخش ۱۰۳ - الرببود رب اسمی از اسماء حضرت
  6. بخش ۱۰۴ - رب‌الارباببود حق رب‌الارباب مکرم
  7. بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
  8. بخش ۱۰۶ - الرحمنبود رحمن ز اسماء الهی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.