پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۹۶ - باب‌الذال الذخایر

هر آن کز غیب بازستش مشاعر

کند قصد اولیا را از ذخایر

بدانسان کز ذخایر می‌شود دور

بلای فقر و فاقه نزد جمهور

شود هم ز اولیا دفع بلیات

که بر خلق است نازل از سموات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۹۸ - ذوالعقلبظاهر خلق و باطن هر که حق دید
  2. بخش ۹۹ - ذوالعینذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر
  3. بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العیندگر صولی که داند سر کونین
  4. بخش ۱۰۱ - باب‌الراءشنو از راعی ار داری کیاست
  5. بخش ۱۰۲ - الرانچه باشد ران‌، حجابی کوست حایل
  6. بخش ۱۰۳ - الرببود رب اسمی از اسماء حضرت
  7. بخش ۱۰۴ - رب‌الارباببود حق رب‌الارباب مکرم
  8. بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.