صفی علیشاه
بخش ۹۹ - ذوالعین
ذوی‌العین آنکه حق بیند بظاهر
بباطن وانگهی خلق و مظاهر
در اینجا خلق مرآت حق آمد
نهان اندر مقید مطلق آمد
ظهور حق و اخفای خلایق
بصورت همچون مرآت موافق
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۰۱ - باب‌الراءشنو از راعی ار داری کیاست
- بخش ۱۰۲ - الرانچه باشد ران، حجابی کوست حایل
- بخش ۱۰۳ - الرببود رب اسمی از اسماء حضرت
- بخش ۱۰۴ - رب‌الارباببود حق رب‌الارباب مکرم
- بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
- بخش ۱۰۶ - الرحمنبود رحمن ز اسماء الهی
- بخش ۱۰۷ - الرحیمرحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص
- بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیهز رحمت بشنو ار دانی معانی
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.