صفی علیشاه
بخش ۱۰۲ - الران
چه باشد ران، حجابی کوست حایل
میان ملک قدس و عالم دل
ز استیلا نفس و هیئت آن
ز جسمانی جهان و ظلمت آن
که بالکلیه آن آثار و ظلمت
کند محجوب ز انوار حقیقت
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۰۴ - رب‌الارباببود حق رب‌الارباب مکرم
- بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
- بخش ۱۰۶ - الرحمنبود رحمن ز اسماء الهی
- بخش ۱۰۷ - الرحیمرحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص
- بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیهز رحمت بشنو ار دانی معانی
- بخش ۱۰۹ - الرداء والردیردا بر عبد خوش زیبنده باشد
- بخش ۱۱۰ - الرسماشارت رسم بر خلق و صفاتست
- بخش ۱۱۱ - رسوم العلوم و رقوم العلومرسومات علوم آمد مشاعر
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.