پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۱۰ - الرسم

اشارت رسم بر خلق و صفاتست

که از وی ما سوی الله منشئات است

تمام ماسوا آثار حقند

که ناشی‌ جمله از کردار حقند

بود پس رسم مطلق نعت باری

که باشد در ابد پیوسته جاری

بد انسانی که جاری در ازل بود

ظهور قدرت حق در عمل بود

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۱۲ - الرعونهرعونت چیست حظ از خویش بردن
  2. بخش ۱۱۳ - الرقیقهرقیقه چیست نیکودان لطیفه
  3. بخش ۱۱۴ - الروحشنو از روح کآن ربانی آمد
  4. بخش ۱۱۵ - باب الزاءالزاجربود زاجر همانا نور مقذوف
  5. بخش ۱۱۶ - الزجاجهزجاجه قلب صاحب سینه باشد
  6. بخش ۱۱۷ - تحقیق آیه النورمراد از نور اینجا صرف ذاتست
  7. بخش ۱۱۸ - تطبیقبد این از عالم اصغر علامت
  8. بخش ۱۱۹ - الزمردهز مرد داری از نور هدایت
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.