صفی علیشاه
بخش ۱۰۳ - الرب
بود رب اسمی از اسماء حضرت
که از ذاتش باعیانست نسبت
باسماء ربوبیت مصادق
مثال منعم و رزاق و خالق
دراکون هر چه او گردید ظاهر
بود آن اسم ربانی و باهر
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۰۵ - الرتقز رتق آرم تو را شرحی بتمثال
- بخش ۱۰۶ - الرحمنبود رحمن ز اسماء الهی
- بخش ۱۰۷ - الرحیمرحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص
- بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیهز رحمت بشنو ار دانی معانی
- بخش ۱۰۹ - الرداء والردیردا بر عبد خوش زیبنده باشد
- بخش ۱۱۰ - الرسماشارت رسم بر خلق و صفاتست
- بخش ۱۱۱ - رسوم العلوم و رقوم العلومرسومات علوم آمد مشاعر
- بخش ۱۱۲ - الرعونهرعونت چیست حظ از خویش بردن
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.