صفی علیشاه
بخش ۶۷ - جنه‌‌الذات
دری از جنه‌‌الذاتست مفتوح
که صوفی خواند آنرا جنه‌‌الروح
خود آنرا جلوه وجه‌الاحددان
یک از لذات روح آنجا تو صددان
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۶۹ - جهتا‌الضیق والسعهجهت باشد یکی ضیق وسعت باز
- بخش ۷۰ - جهتاالطلبطلب را دو جهت باشد هم اینسان
- بخش ۷۱ - جواهر العلوم و الانباء و المعارفجواهرها کز آن کس نیست واقف
- بخش ۷۲ - باب‌الحاء الحالبود حال آنکه بر قلب است وارد
- بخش ۷۳ - حجه‌الحقشود از حجت الحق هر که سایل
- بخش ۷۴ - الحجابحجابت عکس صورت‌های کونی‌ست
- بخش ۷۵ - الحروفحروف آمد ز اعیان محیطه
- بخش ۷۶ - الحریهبود حیرت آزادی ز اغیار
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.