پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۷۰ - جهتاالطلب

طلب را دو جهت باشد هم اینسان

وجوبیت پس امکانیت است آن

که اسماء ربوبی بر مناسب

ظهور خویش را باشند طالب

ظهور خود طلب دارند بالتام

با عیانی که باشد ثابتش نام

هم اعیان را طلب باشد مسلم

ظهور خود با سماء مکرم

ظهورش در شئوم اوست بالعین

دو حضرت را اجابت بر سوالین

مگر اول تعین کان بعین است

تو را فرموده صوفی حضرتین است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۷۲ - باب‌الحاء الحالبود حال آنکه بر قلب است وارد
  2. بخش ۷۳ - حجه‌الحقشود از حجت الحق هر که سایل
  3. بخش ۷۴ - الحجابحجابت عکس صورت‌های کونی‌ست
  4. بخش ۷۵ - الحروفحروف آمد ز اعیان محیطه
  5. بخش ۷۶ - الحریهبود حیرت آزادی ز اغیار
  6. بخش ۷۷ - الحرقبود حرق از تجلیها اواسط
  7. بخش ۷۸ - حفظ‌العهدز حفظ‌العهد بشنو کان حدود است
  8. بخش ۷۹ - حفظ عهد الربوبیه و العبودیهیکی دیگر ز حفظ العهد آنست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.