صفی علیشاه
بخش ۷۷ - الحرق
بود حرق از تجلیها اواسط
که جاذب بر فنا شد در ضوابط
در اول برق و آخر طمس باشد
وسط حرقت چو حر شمس باشد
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۷۹ - حفظ عهد الربوبیه و العبودیهیکی دیگر ز حفظ العهد آنست
- بخش ۸۰ - حقیقه‌الحقایقتو را گر فهم اسرار و دقایق
- بخش ۸۱ - حقیقه‌المحدیهمحمد را حقیقت گفت کامل
- بخش ۸۲ - حقایق‌الاسماءخود اسماء را حقایق آن صفاتست
- بخش ۸۳ - حق‌الیقینتو را حق الیقین گر سمع باشد
- بخش ۸۴ - الحکمهبود خود حکمت معلوم لایق
- بخش ۸۵ - باب‌الخاء‌الخاطرنگردد خاطرت هرگز مکدر
- بخش ۸۶ - الخاتمبود گر بر ولایت محرمیت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.