صفی علیشاه
بخش ۶۵ - جنه‌‌الوراثه
دگر باشد جنانی از وارثت
منزه از دنائت و ز خباثت
مر آنرا جنه‌‌الاخلاق گویند
ز اوصاف طبیعت طاق گویند
خوش آنخلقی که نیک احداث باشد
بما از انبیا میراث باشد
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۶۷ - جنه‌‌الذاتدری از جنه‌‌الذاتست مفتوح
- بخش ۶۸ - الجنائبجنائب صاحب اعمال خیرند
- بخش ۶۹ - جهتا‌الضیق والسعهجهت باشد یکی ضیق وسعت باز
- بخش ۷۰ - جهتاالطلبطلب را دو جهت باشد هم اینسان
- بخش ۷۱ - جواهر العلوم و الانباء و المعارفجواهرها کز آن کس نیست واقف
- بخش ۷۲ - باب‌الحاء الحالبود حال آنکه بر قلب است وارد
- بخش ۷۳ - حجه‌الحقشود از حجت الحق هر که سایل
- بخش ۷۴ - الحجابحجابت عکس صورت‌های کونی‌ست
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.