فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ ثنا و حمد بی‌پایان خدا را
- غزل شمارهٔ ۲ ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را
- غزل شمارهٔ ۳ ای که انکار کنی عالم درویشان را
- غزل شمارهٔ ۴ غافلند از زندگی مستان خواب
- غزل شمارهٔ ۵ دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
- غزل شمارهٔ ۶ ای یار ناگزیر که دل در هوای توست
- غزل شمارهٔ ۷ مقصود عاشقان دو عالم لقای توست
- غزل شمارهٔ ۸ درد عشق از تندرستی خوشتر است
- غزل شمارهٔ ۹ منزل عشق از جهانی دیگر است
- غزل شمارهٔ ۱۰ فلک با بخت من دائم به کین است
- غزل شمارهٔ ۱۱ آن را که جای نیست همه شهر جای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۲ آن به که چون منی نرسد در وصال دوست
- غزل شمارهٔ ۱۳ به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست
- غزل شمارهٔ ۱۴ از جان برون نیامده جانانت آرزوست
- غزل شمارهٔ ۱۵ هر که هر بامداد پیش کسیست
- غزل شمارهٔ ۱۶ خوشتر از دوران عشق ایام نیست
- غزل شمارهٔ ۱۷ چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۸ تن آدمی شریف است به جان آدمیت
- غزل شمارهٔ ۱۹ صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت
- غزل شمارهٔ ۲۰ دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند
- غزل شمارهٔ ۲۱ نادر از عالم توحید کسی برخیزد
- غزل شمارهٔ ۲۲ ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳ نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد
- غزل شمارهٔ ۲۴ بیفکن خیمه تا محمل برانند
- غزل شمارهٔ ۲۵ اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود
- غزل شمارهٔ ۲۶ شرف نفس به جود است و کرامت به سجود
- غزل شمارهٔ ۲۷ بسیار سالها به سر خاک ما رود
- غزل شمارهٔ ۲۸ وقت آن است که ضعف آید و نیرو برود
- غزل شمارهٔ ۲۹ روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟
- غزل شمارهٔ ۳۰ هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود
- غزل شمارهٔ ۳۱ از صومعه رختم به خرابات برآرید
- غزل شمارهٔ ۳۲ تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار
- غزل شمارهٔ ۳۳ ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار
- غزل شمارهٔ ۳۴ گناه کردن پنهان به از عبادت فاش
- غزل شمارهٔ ۳۵ هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
- غزل شمارهٔ ۳۶ گر مرا دنیا نباشد، خاکدانی، گو! مباش!
- غزل شمارهٔ ۳۷ صاحبا، عمر عزیز است غنیمت دانش
- غزل شمارهٔ ۳۸ ای روبهک! چرا ننشینی به جای خویش؟
- غزل شمارهٔ ۳۹ برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ
- غزل شمارهٔ ۴۰ عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل
- غزل شمارهٔ ۴۱ دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم
- غزل شمارهٔ ۴۲ بر سر آنم که پای صبر در دامن کشم
- غزل شمارهٔ ۴۳ در میان صومعه سالوس پر دعوی منم
- غزل شمارهٔ ۴۴ باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم
- غزل شمارهٔ ۴۵ ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۴۶ ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم
- غزل شمارهٔ ۴۷ خرما نتوان خوردن از این خار که کِشتیم
- غزل شمارهٔ ۴۸ خداوندی چنین بخشنده داریم
- غزل شمارهٔ ۴۹ تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم
- غزل شمارهٔ ۵۰ برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۱ برخیز تا طریقِ تکلّف رها کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۲ خلاف راستی باشد خلاف رای درویشان
- غزل شمارهٔ ۵۳ عشقبازی چیست سر در پای جانان باختن
- غزل شمارهٔ ۵۴ ای به باد هوس در افتاده
- غزل شمارهٔ ۵۵ شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه
- غزل شمارهٔ ۵۶ ای صوفیِ سرگردان، در بند نکونامی
- غزل شمارهٔ ۵۷ آستین بر روی و نقشی در میان افکنده‌ای
- غزل شمارهٔ ۵۸ چو کسی در آمد از پای و تو دستگاه داری
- غزل شمارهٔ ۵۹ یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری
- غزل شمارهٔ ۶۰ هر روز باد می‌برد از بوستان گلی
متن اشعار به نقل از گنجور.