پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹

منزل عشق از جهانی دیگر است

مرد عاشق را نشانی دیگر است

بر سر بازار سربازان عشق

زیر هر داری جوانی دیگر است

عقل می‌گوید که این رمز از کجاست

کاین جماعت را نشانی دیگر است

بر دل مسکین هر بیچاره‌ای

شاه را گنج نهانی دیگر است

این گدایانی که این دم می‌زنند

هر یکی صاحبقرانی دیگر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱آن را که جای نیست همه شهر جای اوست
  2. غزل شمارهٔ ۱۲آن به که چون منی نرسد در وصال دوست
  3. غزل شمارهٔ ۱۳به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست
  4. غزل شمارهٔ ۱۴از جان برون نیامده جانانت آرزوست
  5. غزل شمارهٔ ۱۵هر که هر بامداد پیش کسیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۶خوشتر از دوران عشق ایام نیست
  7. غزل شمارهٔ ۱۷چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست
  8. غزل شمارهٔ ۱۸تن آدمی شریف است به جان آدمیت
همه‌ی غزلیات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.