پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای

غزلیات

۸۸۷ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۴۸۱ دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستم
  2. غزل شمارهٔ ۴۸۲ چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتم
  3. غزل شمارهٔ ۴۸۳ پیشتر از عاشقی عافیتی داشتم
  4. غزل شمارهٔ ۴۸۴ تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتم
  5. غزل شمارهٔ ۴۸۵ شب دوشینه در سودای او خفتم
  6. غزل شمارهٔ ۴۸۶ نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتم
  7. غزل شمارهٔ ۴۸۷ چو دل در دیگری بستی نگاهش دار، من رفتم
  8. غزل شمارهٔ ۴۸۸ خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتم
  9. غزل شمارهٔ ۴۸۹ مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتم
  10. غزل شمارهٔ ۴۹۰ ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم
  11. غزل شمارهٔ ۴۹۱ دگر رخت ازین خانه بر در نهادم
  12. غزل شمارهٔ ۴۹۲ معراج ما به روح و روان بود صبح دم
  13. غزل شمارهٔ ۴۹۳ اگر آن یار سیه چرده ببیند رخ زردم
  14. غزل شمارهٔ ۴۹۴ غافل چرایی؟ جانا، ز دردم
  15. غزل شمارهٔ ۴۹۵ هر چند به کوی او دیرست که پی بردم
  16. غزل شمارهٔ ۴۹۶ من بادهٔ عشق نوش کردم
  17. غزل شمارهٔ ۴۹۷ ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندی کردم
  18. غزل شمارهٔ ۴۹۸ بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردم
  19. غزل شمارهٔ ۴۹۹ می‌خانه را بگشای در، کامروز مخمور آمدم
  20. غزل شمارهٔ ۵۰۰ از آن لب چون به یک بوسه من بیمار خرسندم
  21. غزل شمارهٔ ۵۰۱ چو چشمش راه دل می‌زد من بیدل کجا بودم؟
  22. غزل شمارهٔ ۵۰۲ مدتی من به کار خود بودم
  23. غزل شمارهٔ ۵۰۳ نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟
  24. غزل شمارهٔ ۵۰۴ آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم
  25. غزل شمارهٔ ۵۰۵ دی ره می‌خانه باز یافته بودم
  26. غزل شمارهٔ ۵۰۶ من دلداده از آنروز که دیدار تو دیدم
  27. غزل شمارهٔ ۵۰۷ تو چیزی دیگری، ور نه بسی خوبان که من دیدم
  28. غزل شمارهٔ ۵۰۸ به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برم
  29. غزل شمارهٔ ۵۰۹ چو تیغ بر کشد آن بی‌وفا به قصد سرم
  30. غزل شمارهٔ ۵۱۰ عمریست تا ز دست غمت جامه می‌درم
  31. غزل شمارهٔ ۵۱۱ همه کامیم برآید، چو در آیی ز درم
  32. غزل شمارهٔ ۵۱۲ به دکان می‌فروشان گروست هر چه دارم
  33. غزل شمارهٔ ۵۱۳ تا میسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم
  34. غزل شمارهٔ ۵۱۴ درون خود نپسندم که از تو باز آرم
  35. غزل شمارهٔ ۵۱۵ سرم سودای او دارد، زهی سودا که من دارم!
  36. غزل شمارهٔ ۵۱۶ گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارم
  37. غزل شمارهٔ ۵۱۷ منازل سفرت پیش دیده می‌آرم
  38. غزل شمارهٔ ۵۱۸ من همان داغ محبت که تو دیدی دارم
  39. غزل شمارهٔ ۵۱۹ گمان مبر که ز مهر تو دست وادارم
  40. غزل شمارهٔ ۵۲۰ من از پیوستگان دل غریبی در سفر دارم
  41. غزل شمارهٔ ۵۲۱ ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارم
  42. غزل شمارهٔ ۵۲۲ صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارم
  43. غزل شمارهٔ ۵۲۳ چشم جان بر اثرت می‌دارم
  44. غزل شمارهٔ ۵۲۴ صد بار ز مهرت ار بمیرم
  45. غزل شمارهٔ ۵۲۵ گر چه در پای هوی و هوست می‌میرم
  46. غزل شمارهٔ ۵۲۶ مست آمدم امشب، که سر راه بگیرم
  47. غزل شمارهٔ ۵۲۷ به غم خویش چنان شیفته کردی بازم
  48. غزل شمارهٔ ۵۲۸ نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازم
  49. غزل شمارهٔ ۵۲۹ برخیزم و دلها را در ولوله اندازم
  50. غزل شمارهٔ ۵۳۰ بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم
  51. غزل شمارهٔ ۵۳۱ گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزم
  52. غزل شمارهٔ ۵۳۲ روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم
  53. غزل شمارهٔ ۵۳۳ گمان مبر که به جور از بر تو برخیزم
  54. غزل شمارهٔ ۵۳۴ من مستم و ز مستی در یار می‌گریزم
  55. غزل شمارهٔ ۵۳۵ مرا مجال نباشد که: یار او باشم
  56. غزل شمارهٔ ۵۳۶ سخن بگوی چو من در سخن نمی‌باشم
  57. غزل شمارهٔ ۵۳۷ عیب من نیست که در عشق تو تیمار کشم
  58. غزل شمارهٔ ۵۳۸ یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟
  59. غزل شمارهٔ ۵۳۹ دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم
  60. غزل شمارهٔ ۵۴۰ عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشم

متن اشعار به نقل از گنجور.