فهرست اشعار
- شمارهٔ ۹۰۱ حسن خویش از روی خوبان آشکارا کرده‌ای
- شمارهٔ ۹۰۲ ای سرو راستین که کُلَهْ کج نهاده‌ای
- شمارهٔ ۹۰۳ ای کزان آرام جانها مانده تنها زنده ای
- شمارهٔ ۹۰۴ ای که مرا به صد جفا سینه فگار کرده ای
- شمارهٔ ۹۰۵ جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای
- شمارهٔ ۹۰۶ رخ برافروخته ای ماه منور شده ای
- شمارهٔ ۹۰۷ الله الله چه نازنین شده‌ای
- شمارهٔ ۹۰۸ شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای
- شمارهٔ ۹۰۹ ای تو را چون من به هر ویرانه‌ای دیوانه‌ای
- شمارهٔ ۹۱۰ گفتمش با لعل جان بخش از مسیحا کم نیی
- شمارهٔ ۹۱۱ لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی
- شمارهٔ ۹۱۲ ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی
- شمارهٔ ۹۱۳ چند گردم بهر لیلی گرد حی
- شمارهٔ ۹۱۴ نشان نبود ز عهد الست و قول بلی
- شمارهٔ ۹۱۵ ای صورت زیبای تو مجموعه معنی
- شمارهٔ ۹۱۶ نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای
- شمارهٔ ۹۱۷ وای من وای من ز عشق تو وای
- شمارهٔ ۹۱۸ ساختم چشم راست بهر تو جای
- شمارهٔ ۹۱۹ بگشای ساقیا به لب شط سر سبوی
- شمارهٔ ۹۲۰ نشان جام جم و آب خضر می طلبی
- شمارهٔ ۹۲۱ زارم از فرقت شیرین دهنی نوش لبی
- شمارهٔ ۹۲۲ ای بر سمن از سنبل تر بسته نقابی
- شمارهٔ ۹۲۳ به شهر نیکوان مسکین غریبی
- شمارهٔ ۹۲۴ عاشق و رندم و خراباتی
- شمارهٔ ۹۲۵ همچو مه طالع شدی در دیده منزل ساختی
- شمارهٔ ۹۲۶ دل ز مهر دیگران برداشتی
- شمارهٔ ۹۲۷ ساقی بیا که به ز خودی عشق و بی خودی
- شمارهٔ ۹۲۸ مرید توام زان که جان را مرادی
- شمارهٔ ۹۲۹ هوای نیکوان عیش است و شادی
- شمارهٔ ۹۳۰ به یمن سایه چتر فلک سای خداوندی
- شمارهٔ ۹۳۱ در لباس نیلگون تا جلوه کردی ای پری
- شمارهٔ ۹۳۲ ای که از شاخ گل لطیف تری
- شمارهٔ ۹۳۳ به روی من از لطف بگشا دری
- شمارهٔ ۹۳۴ ای مرغ سحر چند کنی ناله و زاری
- شمارهٔ ۹۳۵ مرا بر دل است از تو چون کوه باری
- شمارهٔ ۹۳۶ کیم من بیدلی بی اعتباری
- شمارهٔ ۹۳۷ مرا بس بر سر میدان عشاق این سرافرازی
- شمارهٔ ۹۳۸ زهی از خط سبزت تازه رسم فتنه انگیزی
- شمارهٔ ۹۳۹ الله الله چه شوخ دیده کسی
- شمارهٔ ۹۴۰ ای که جز قتل محبان هنری نشناسی
- شمارهٔ ۹۴۱ لی حبیب عربی مدنی قرشی
- شمارهٔ ۹۴۲ با هر که غیر ماست چو شیر و شکر خوشی
- شمارهٔ ۹۴۳ گهی در دل گهی در دیده باشی
- شمارهٔ ۹۴۴ باشد از شوب ریا مشرب رندان صافی
- شمارهٔ ۹۴۵ خسته زخم عشقم ای ساقی
- شمارهٔ ۹۴۶ صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکی
- شمارهٔ ۹۴۷ ای ز خورشید جمالت ماه را شرمندگی
- شمارهٔ ۹۴۸ ای فسون چشم مستت مایه دیوانگی
- شمارهٔ ۹۴۹ نه خرد راست قصوری و نه دین را خللی
- شمارهٔ ۹۵۰ نه غزالی که سرایم به خیالش غزلی
- شمارهٔ ۹۵۱ می زد صفیر شوق خزان دیده بلبلی
- شمارهٔ ۹۵۲ زهی دور زلفت به هر چین دلی
- شمارهٔ ۹۵۳ به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی
- شمارهٔ ۹۵۴ سر تا به قدم غرقه دریای زلالی
- شمارهٔ ۹۵۵ ای مظهر حسن لایزالی
- شمارهٔ ۹۵۶ ز مشک تر خطی داری و خالی
- شمارهٔ ۹۵۷ ای باغ حسن را جمال تو خرمی
- شمارهٔ ۹۵۸ دارند جان و دل به تو هر یک تظلمی
- شمارهٔ ۹۵۹ ارید بسط غرامی الیک بعد سلامی
- شمارهٔ ۹۶۰ سینه روزن روزن است از ناوک صیدافکنی
متن اشعار به نقل از گنجور.