فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ به امیدی که بگشاید ز لعل یار مشکل‌ها
- غزل شمارهٔ ۲ ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ما
- غزل شمارهٔ ۳ نقاب سنبل تر برشکن تجلّی را
- غزل شمارهٔ ۴ مران به عنف خدا را ز آستانه مرا
- غزل شمارهٔ ۵ ای کعبهٔ جان خاک سر کوی تو ما را
- غزل شمارهٔ ۶ ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا
- غزل شمارهٔ ۷ مهوَّسان ز پی خاطر مهوِّس ما
- غزل شمارهٔ ۸ ای غافل از بلای دل مبتلای ما
- غزل شمارهٔ ۹ ای کعبه تحقیق سر کوی تو ما را
- غزل شمارهٔ ۱۰ ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ما
- غزل شمارهٔ ۱۱ روی تو چشم خیره کند آفتاب را
- غزل شمارهٔ ۱۲ نهان که می‌کند این درد آشکارهٔ ما
- غزل شمارهٔ ۱۳ نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِ
- غزل شمارهٔ ۱۴ ای ز خطت غالیه پر مشک ناب
- غزل شمارهٔ ۱۵ پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب
- غزل شمارهٔ ۱۶ ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب
- غزل شمارهٔ ۱۷ چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشست
- غزل شمارهٔ ۱۸ خوشتر ز آستان تو ما را مقام نیست
- غزل شمارهٔ ۱۹ حقّا که به حسن تو ملک نیست
- غزل شمارهٔ ۲۰ حسنت که آفتاب تجلی از او گرفت
- غزل شمارهٔ ۲۱ هر جفایی که ممکن است ازوست
- غزل شمارهٔ ۲۲ سنبل تر دمیده بر گل دوست
- غزل شمارهٔ ۲۳ دلم فریفتهٔ آن شمایل عربی‌ست
- غزل شمارهٔ ۲۴ مرا درد تو دایم هم نشین است
- غزل شمارهٔ ۲۵ ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
- غزل شمارهٔ ۲۶ دلبری دارم که دل در بندِ زُلف و خالِ اوست
- غزل شمارهٔ ۲۷ بیا که بویِ رَیاحین دَمید و گُل بِشِکُفْت
- غزل شمارهٔ ۲۸ صَبا، حکایتِ زُلْفِ مرا پَریشان گُفْت
- غزل شمارهٔ ۲۹ ای خوشا آن دم که بنشینیم رویاروی دوست
- غزل شمارهٔ ۳۰ شَرَرِ آتَشِ هِجْرانِ تو در سینه‌یِ ماست
- غزل شمارهٔ ۳۱ ما را به غیرِ یادِ تو، اندر ضَمیر نیست
- غزل شمارهٔ ۳۲ خیال ابرویت ار سجده می کنم پیوست
- غزل شمارهٔ ۳۳ دلا بپرس که آن روشنی دیده کجاست
- غزل شمارهٔ ۳۴ قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماست
- غزل شمارهٔ ۳۵ مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداست
- غزل شمارهٔ ۳۶ مسلمانان دلی دارم جراحت
- غزل شمارهٔ ۳۷ ما را به کوی وحدت تا با تو آشنائیست
- غزل شمارهٔ ۳۸ ای روشنی دیده دعا می رسانمت
- غزل شمارهٔ ۳۹ دیدم نبشته از قلم مشکبار دوست
- غزل شمارهٔ ۴۰ جعد مشکینت که دل وابسته سودای اوست
- غزل شمارهٔ ۴۱ رسم وفا ز یار طلب می کنیم و نیست
- غزل شمارهٔ ۴۲ خط تو دایره ماهتاب را بگرفت
- غزل شمارهٔ ۴۳ از کس دلم ندید طریق نگاهداشت
- غزل شمارهٔ ۴۴ خرم دل آن کس که به غم های تو شاد است
- غزل شمارهٔ ۴۵ گل صد برگ را روی تو وارث
- غزل شمارهٔ ۴۶ اگر چه خُرده شناس و مبصّرم به حدیث
- غزل شمارهٔ ۴۷ ای کرده به غمزه دل صد شیفته تاراج
- غزل شمارهٔ ۴۸ لَمَع البَرقُ و النُجوم یَلوح
- غزل شمارهٔ ۴۹ بشکفت بر چمن گل عذرا عذار سرخ
- غزل شمارهٔ ۵۰ لبت یاقوت گوهر پوش دارد
- غزل شمارهٔ ۵۱ به جرعه ای که ز جام جهان نما بخشند
- غزل شمارهٔ ۵۲ مگر چو دردکشان جام بی ریا بخشند
- غزل شمارهٔ ۵۳ نگار من همه آیین دلبری دارد
- غزل شمارهٔ ۵۴ مرا زمانه زخاک درت جدا مکناد
- غزل شمارهٔ ۵۵ بیا بیا که در این خطهٔ خراب‌آباد
- غزل شمارهٔ ۵۶ گل به فصل بهار می خندد
- غزل شمارهٔ ۵۷ غمی دارم که وا گفتن نشاید
- غزل شمارهٔ ۵۸ با خال تو گر مشک به دعوی بنشیند
- غزل شمارهٔ ۵۹ باحسن تو مه در صف دعوی ننشیند
- غزل شمارهٔ ۶۰ ان را که مهر روی تو در دل نیافتند
متن اشعار به نقل از گنجور.