پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی

ابن حسام خوسفی

غزلیات

۱۷۸ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۱ ایا ز تاب جمال تو آفتاب خجل
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۲ بگریست ابر نیسان والوَرد قَد تبَسَّم
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۳ تَعالِ مَن بِکَ وجدی که من هوای تو دارم
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۴ ما به گلزار عذارت همه در بستانیم
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۵ بیا بیا که دل بسته را گشاد دهیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۶ ما وصال تو به زاری و دعا می‌طلبیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۷ ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۸ ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
  9. غزل شمارهٔ ۱۲۹ مقیم میکده و ساکن خراباتم
  10. غزل شمارهٔ ۱۳۰ دوش با زلفت به هم شوریده حالی داشتیم
  11. غزل شمارهٔ ۱۳۱ آن کجا شد کز تو گه گه مرحبایی داشتم
  12. غزل شمارهٔ ۱۳۲ زلف آشفته همی تابی و من می تابم
  13. غزل شمارهٔ ۱۳۳ مرا چه قرب که در انتظار روی تو باشم
  14. غزل شمارهٔ ۱۳۴ گفتم از سلسله ی موی تو پرهیز کنم
  15. غزل شمارهٔ ۱۳۵ روز الست جرعه عشقت چشیده‌ایم
  16. غزل شمارهٔ ۱۳۶ در سر هوس غمزه جادوی تو دارم
  17. غزل شمارهٔ ۱۳۷ بس که یاد آن لب و دندان چون دُر می‌کنم
  18. غزل شمارهٔ ۱۳۸ به رویت گر نظر کردیم ، کردیم
  19. غزل شمارهٔ ۱۳۹ چو زلف خود فرو مگذار کارم
  20. غزل شمارهٔ ۱۴۰ طرفه طوطیّ شکّرستانیم
  21. غزل شمارهٔ ۱۴۱ بی‌نیازی تو و ما بهر نیاز آمده‌ایم
  22. غزل شمارهٔ ۱۴۲ گرچه بس منفعل از شرم گناه آمده‌ایم
  23. غزل شمارهٔ ۱۴۳ سرو دلجویست یا شمشاد یا بالاست آن
  24. غزل شمارهٔ ۱۴۴ بی نیازی از نیاز ما چه استغناست این
  25. غزل شمارهٔ ۱۴۵ چه افتادت ای ترک خرگاه من
  26. غزل شمارهٔ ۱۴۶ ای قامت بلند تو عمر دراز من
  27. غزل شمارهٔ ۱۴۷ رخسار تو بی نقاب دیدن
  28. غزل شمارهٔ ۱۴۸ طراز طرّهٔ مشکین پرشکن بشکن
  29. غزل شمارهٔ ۱۴۹ ترا که گفت که بر برگ گل کلاله فکن
  30. غزل شمارهٔ ۱۵۰ دهانش آرزوی تنگدستان
  31. غزل شمارهٔ ۱۵۱ بیا و معنی اسرار ما مشاهده کن
  32. غزل شمارهٔ ۱۵۲ ای خیال عارضت گلشن نگار چشم من
  33. غزل شمارهٔ ۱۵۳ آن سرو ناز کو که ببوسیم پای او
  34. غزل شمارهٔ ۱۵۴ گران جانی مکن جانا و بشنو
  35. غزل شمارهٔ ۱۵۵ دل را حضور نیست دمی بی حضور او
  36. غزل شمارهٔ ۱۵۶ دلم صید کردی بدان چشم آهو
  37. غزل شمارهٔ ۱۵۷ من مرغ آشیانه قسدم به دام تو
  38. غزل شمارهٔ ۱۵۸ چون بلا نیست بی مشیَّت او
  39. غزل شمارهٔ ۱۵۹ نگار من که میان بسته‌ام به خدمت او
  40. غزل شمارهٔ ۱۶۰ بلبل از شاخ گل زند هوهو
  41. غزل شمارهٔ ۱۶۱ ای به جبین و هر دو رخ زهره یکی و ماه دو
  42. غزل شمارهٔ ۱۶۲ مپیچ در سر زلف و بنفشه تاب مده
  43. غزل شمارهٔ ۱۶۳ شب است و خال تو اندر خیال چشم سیاه
  44. غزل شمارهٔ ۱۶۴ نظری سوی به ما کن صنما گاه به گاه
  45. غزل شمارهٔ ۱۶۵ دلم به چشم تو آمد به دودمان سیاه
  46. غزل شمارهٔ ۱۶۶ کَالْبَدْر مَحیَّاک مِن الحُسْنِ تلآلآ
  47. غزل شمارهٔ ۱۶۷ شبی به پیشِ تو خواهم نشست روی به روی
  48. غزل شمارهٔ ۱۶۸ بت گلعذار اگر از ره کرمی به ما گذری کنی
  49. غزل شمارهٔ ۱۶۹ تو را که درد نباشد به درد من نرسی
  50. غزل شمارهٔ ۱۷۰ مباد دیده روشن چو در نظر تو نباشی
  51. غزل شمارهٔ ۱۷۱ خوشا آن دل که جانانش تو باشی
  52. غزل شمارهٔ ۱۷۲ چون ذرّه به خورشید تو داریم هوایی
  53. غزل شمارهٔ ۱۷۳ شب وداع و غم هجر و درد تنهایی
  54. غزل شمارهٔ ۱۷۴ بر گرد مه ز غالیه پرگار می‌کشی
  55. غزل شمارهٔ ۱۷۵ از نرگس خوش خواب تو در عین سیاهی
  56. غزل شمارهٔ ۱۷۶ آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی
  57. غزل شمارهٔ ۱۷۷ ای روی تو آیینه انوار تجلّی
  58. غزل شمارهٔ ۱۷۸ کدام زهد و چه تقوی که خالی از خللی

متن اشعار به نقل از گنجور.