پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹

باحسن تو مه در صف دعوی ننشیند

باصورت خوب تو به معنی ننشیند

دردور هلالی به جز از چشم تومستی

درگوشه ی محراب به تقوی ننشیند

جز لعل تو ترسا بچه کان آب حیاتست

کس درصدد معجز عیسی ننشیند

موسی صفت آنکس که به میقات نیاید

برطور دلش نور تجلی ننشیند

خاک ره آنم که برو گرد تعلق

از رهگذر عشوه ی دنیی ننشیند

سرسبز کسی باد که از رنگ زمرّد

پرهیزد و اندر دم افعی ننشیند

تا ابن حسام از سرکوی تو خبر یافت

شرط است که در روضه ی اعلی ننشیند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۱خرم تر از رخت به چمن گل نیافتند
  2. غزل شمارهٔ ۶۲تا قامت چو سرو تو بالا کشیده‌اند
  3. غزل شمارهٔ ۶۳دل اگر رود ز حریم کوی تو ای صنم به کجارود؟
  4. غزل شمارهٔ ۶۴آن‌ها که طرف روز به گیسو گرفته‌اند
  5. غزل شمارهٔ ۶۵شب عیش است و ساقی با شراب ناب می‌آید
  6. غزل شمارهٔ ۶۶جان را همیشه بر سر کوی توراه باد
  7. غزل شمارهٔ ۶۷هلال عید کزین طاق زرنگار برآید
  8. غزل شمارهٔ ۶۸مرا هوای تو هرگز زسر به در نرود
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.