پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۴

آن‌ها که طرف روز به گیسو گرفته‌اند

مه را به تاب طرّهٔ هندو گرفته‌اند

افسونگرند گوشه‌نشینان چشم تو

دل‌ها به سحر غمزهٔ جادو گرفته‌اند

یرغوچیان چشم سیاهت به یک نظر

ملک دل خراب به یرغو گرفته‌اند

تواچیان ابروی شوخت هزار دل

هردم بدان کمانچهٔ ابرو گرفته‌اند

کردی به غمزه قصد دل ناحفاظ من

ترکان مست بین که به لرغو گرفته‌اند

خوبان بام چرخ ز رشک جمال تو

هر بامداد پرده فرارو گرفته‌اند

دُردی‌کشان جرعهٔ خمخانهٔ الست

مستی ز جان بادهٔ یاهو گرفته‌اند

مستان جام لَم یَزلی از شراب عشق

بزم طرب به بانگ هیاهو گرفته‌اند

ابن حسام در طلبت سعی می‌کند

آری مراد را به تکاپو گرفته‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۶جان را همیشه بر سر کوی توراه باد
  2. غزل شمارهٔ ۶۷هلال عید کزین طاق زرنگار برآید
  3. غزل شمارهٔ ۶۸مرا هوای تو هرگز زسر به در نرود
  4. غزل شمارهٔ ۶۹چشم تو تیر غمزه چو اندر کمان نهاد
  5. غزل شمارهٔ ۷۰رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد
  6. غزل شمارهٔ ۷۱هرشب از طوفان چشم آب از سرما بگذرد
  7. غزل شمارهٔ ۷۲چون عارض تو سنبل مشکین برآورد
  8. غزل شمارهٔ ۷۳جز خم زلفت دلم پناه ندارد
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.