فهرست اشعار
- قطعهٔ ۱ - نیروی اشک عزم وداع کرد جوانی به روستای
- قطعهٔ ۲ - نابینا و ستمگر فقیر کوری با گیتی‌آفرین می‌گفت
- قطعهٔ ۳ - دشمن و دوست دیگران از صدمه اعدا همی‌نالند و من
- قطعهٔ ۴ - شاخک شمعدانی تو ای بی‌بها شاخک شمعدانی
- قطعهٔ ۵ - ابنای روزگار یاری از ناکسان امید مدار
- قطعهٔ ۶ - موی سپید رهی به گونه چون لاله برگ غره مباش
- قطعهٔ ۷ - سرنوشت اعرابی‌ای به دجله کنار از قضای چرخ
- قطعهٔ ۸ - پاداش نیکی من نگویم ترک آیین مروت کن ولی
- قطعهٔ ۹ - رازداری خویشتن‌داری و خموشی را
- قطعهٔ ۱۰ - همت مردانه در دام حادثات ز کس یاوری مجوی
- قطعهٔ ۱۱ - کالای بی‌بها سراینده‌ای پیش داننده‌ای
- قطعهٔ ۱۲ - راز خوشدلی حادثات فلکی چون نه به دست من و توست
- قطعهٔ ۱۳ - سخن‌پرداز آن نواساز نوآیین چو شود نغمه‌سرای
- قطعهٔ ۱۴ - پاس ادب پاس ادب، به حد کفایت نگاه دار
- قطعهٔ ۱۵ - مایه رفعت اگر ز هر خس و خاری فراکشی دامن
- قطعهٔ ۱۶ - سایه اندوه هرچه کمتر شود فروغ حیات
- قطعهٔ ۱۷ - راز خوشدلی حادثات فلکی، چون نه به دست من و تست
- قطعهٔ ۱۸ - سخن پرداز آن نواساز نوآیین، چو شود نغمه‌سرای
- قطعهٔ ۱۹ - مطایبه (طبیب و بیطار) عمری از جور چرخ مینارنگ
- قطعهٔ ۲۰ - حق رأی جان بابا، هرشب این دیوانه‌دل
- قطعهٔ ۲۱ - لاله کوهی سحر به دامن کهسار، لاله گفت به سنگ
- قطعهٔ ۲۲ - فتنه آذربایجان فغان که آتش کین آشیانِ ما را سوخت
- قطعهٔ ۲۳ - سوارکاران آن شنیدستم که در میدان «کورس»
- قطعهٔ ۲۴ - پند پیرانه دوش چشمت به خواب غفلت بود
- قطعهٔ ۲۵ - چشم فیروزه‌گون ثریای فیروزه‌گون چشم من
- قطعهٔ ۲۶ - دلدادگان من (اقتباس از ترانه‌های بیلیتس) چون که دلدادهٔ نخستم، دید
- قطعهٔ ۲۷ - آتش بی‌تو ای گل، در این شام تاری
- قطعهٔ ۲۸ - دخترک لاله‌فروش آن لاله‌نام لاله‌فروش، از دو زلف خود
- قطعهٔ ۲۹ - زاده آزاده بهر تو این خجسته‌کتاب آورد نشاط
- قطعهٔ ۳۰ - نگاه سخن گو گفتم: این چشم جاودانه تو
- قطعهٔ ۳۱ - پوشکین ای پوشکین درود فرستم تو را درود
- قطعهٔ ۳۲ - دل من درون کلبه تنگی شبانگاه
- قطعهٔ ۳۳ - بزم زهره تو ای آتشین زهره کز تابناکی
- قطعهٔ ۳۴ - پشیمانی دل تو را دادم چو دیدم روی تو
- قطعهٔ ۳۵ - نسیم گریزان از فتنه پریشان نشود هر که پناهی
- قطعهٔ ۳۶ - گوهر یکتا فتاد گوهر یکتای من به دست رقیب
- قطعهٔ ۳۷ - احترام پدر مباش جان پدر غافل از مقام پدر
- قطعهٔ ۳۸ - پند روزگار دوران روزگار دهد پند مرد را
- قطعهٔ ۳۹ - موی سپید موی سپید، آیت پیری است در جهان
- قطعهٔ ۴۰ - نغمه فتح ای دلیران تیغ خونبار از میان باید گرفت
- قطعهٔ ۴۱ - عشق وطن سیل آشوب، روان گشت به کاشانه ما
- قطعهٔ ۴۲ - باغبان ملک ای باغبان طرفه که خواهی به دست عدل
- قطعهٔ ۴۳ - رشک جنان بعد از این دشت و دمن رشک جنان خواهد شد
- قطعهٔ ۴۴ - نیش و نوش چون مساعد نیست ساعد بهر نفط
- قطعهٔ ۴۵ - کالای بی‌بها سراینده‌ای، پیش داننده‌ای
- قطعهٔ ۴۶ حمید، تازه‌جوان و شکفته‌رو شده است
- قطعهٔ ۴۷ بهر گشایش پل دختر وزیر راه
- قطعهٔ ۴۸ - جانانه دشتی مستیم و خرابیم ز پیمانه دشتی
- قطعهٔ ۴۹ - باور مکن مار اگر گوید که مورم، بشنو و باور مکن
- قطعهٔ ۵۰ - رنج بیهوده خائنین اهل وطن را مایه دردسرند
- قطعهٔ ۵۱ - وطن زنده باد آن کس که هست از جان هوادار وطن
- قطعهٔ ۵۲ - شور وطن هرکه را بر سر ز سودای وطن افسر بود
- قطعهٔ ۵۳ - جمال‌پرست نه من پرستش روی نکو نمایم و بس
متن اشعار به نقل از گنجور.