پرش به محتوای اصلی
نسیمی

نسیمی

غزلیات

۲۹۰ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
  2. شمارهٔ ۶۲ دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافت
  3. شمارهٔ ۶۳ خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفت
  4. شمارهٔ ۶۴ هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفت
  5. شمارهٔ ۶۵ ای سایه الهی ظل همای زلفت
  6. شمارهٔ ۶۶ ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت
  7. شمارهٔ ۶۷ ای نور رخت مطلع انوار هدایت
  8. شمارهٔ ۶۸ گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاج
  9. شمارهٔ ۶۹ سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاح
  10. شمارهٔ ۷۰ می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باد
  11. شمارهٔ ۷۱ رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر باد
  12. شمارهٔ ۷۲ ز بند زلف تو جان مرا نجات مباد
  13. شمارهٔ ۷۳ تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتاد
  14. شمارهٔ ۷۴ - استقبال از حافظ تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاد
  15. شمارهٔ ۷۵ کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزاد
  16. شمارهٔ ۷۶ دست قدرت بر عذارت خال مشکین تا نهاد
  17. شمارهٔ ۷۷ ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یاد
  18. شمارهٔ ۷۸ دلی دارم که در وی غم نگنجد
  19. شمارهٔ ۷۹ گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن دارد
  20. شمارهٔ ۸۰ شمع رویت صفت نور تجلی دارد
  21. شمارهٔ ۸۱ احوال درد ما بر درمان که می‌برد؟
  22. شمارهٔ ۸۲ کیست آن سرو که بر راه گذر می‌گذرد
  23. شمارهٔ ۸۳ دلدار ما به عهد محبت وفا نکرد
  24. شمارهٔ ۸۴ در کوی خرابات مناجات توان کرد
  25. شمارهٔ ۸۵ از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کرد
  26. شمارهٔ ۸۶ - ستایش فضل‌الله نعیمی قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آورد
  27. شمارهٔ ۸۷ - استقبال از حافظ دل از عشق پری‌رویان دل من برنمی‌گیرد
  28. شمارهٔ ۸۸ گر سعادت نظری بر من زار اندازد
  29. شمارهٔ ۸۹ دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زد
  30. شمارهٔ ۹۰ مشتاق گل از سرزنش خار نترسد
  31. شمارهٔ ۹۱ بر دلم هردم جفای بی‌وفایی می‌رسد
  32. شمارهٔ ۹۲ ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشد
  33. شمارهٔ ۹۳ اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشد
  34. شمارهٔ ۹۴ مست شراب عشقش بی باده مست باشد
  35. شمارهٔ ۹۵ شب قدر بی قراران سر زلف یار باشد
  36. شمارهٔ ۹۶ مأوای غمت جز دل پردرد نباشد
  37. شمارهٔ ۹۷ خوبی و بتا از تو جفا دور نباشد
  38. شمارهٔ ۹۸ در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشد
  39. شمارهٔ ۹۹ چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شد
  40. شمارهٔ ۱۰۰ ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شد
  41. شمارهٔ ۱۰۱ ای که رخت به روشنی غیرت آفتاب شد
  42. شمارهٔ ۱۰۲ مهر رخسار تو داغ عشق بر دل می‌کشد
  43. شمارهٔ ۱۰۳ سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشد
  44. شمارهٔ ۱۰۴ آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد
  45. شمارهٔ ۱۰۵ روح القدس از کوی خرابات برآمد
  46. شمارهٔ ۱۰۶ تا فضل خدا بر صفت ذات برآمد
  47. شمارهٔ ۱۰۷ بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمد
  48. شمارهٔ ۱۰۸ گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمد
  49. شمارهٔ ۱۰۹ چنین که چهره خوب تو دلبری داند
  50. شمارهٔ ۱۱۰ دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتواند
  51. شمارهٔ ۱۱۱ عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبند
  52. شمارهٔ ۱۱۲ تقلید روان از ره توحید بعیدند
  53. شمارهٔ ۱۱۳ آنان که به تقلید مجرد گرویدند
  54. شمارهٔ ۱۱۴ عشاق، هوای رخ زیبای تو دارند
  55. شمارهٔ ۱۱۵ کیست که از ره کرم حاجت ما روا کند
  56. شمارهٔ ۱۱۶ تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کند
  57. شمارهٔ ۱۱۷ دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟
  58. شمارهٔ ۱۱۸ یار ما صاحب حسن است جفا چون نکند
  59. شمارهٔ ۱۱۹ چشمی که جز مطالعه روی او کند
  60. شمارهٔ ۱۲۰ ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می‌کند

متن اشعار به نقل از گنجور.