پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۷۷

ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یاد

چون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد

طره مشکین شبی دیدم مسلسل بر قمر

سنبل زلفین هندوی توام آمد به یاد

معجزات انبیا می‌خواند ارباب معین

سحر چشم مست جادوی توام آمد به یاد

از شب قدر آیتی تفسیر می‌کرد آفتاب

قصه سودای گیسوی توام آمد به یاد

وصف باغ خلد می‌کردند با هم زاهدان

جنت‌آباد سر کوی توام آمد به یاد

ساقیان روضه می‌کردند ذکر سلسبیل

ذوق جام لعل دلجوی توام آمد به یاد

چون رقیبانت به خونم نیز می‌کردند تیغ

ساعد سیمین بازوی توام آمد به یاد

عابدان از قبله می‌گفتند هر یک نکته‌ای

گوشه محراب ابروی توام آمد به یاد

(حاصلی از بهر دستاویز روز آخرت

فکر می‌کردم شبی موی توام آمد به یاد)

می‌زد اشعار نسیمی دم ز انفاس مسیح

از دم جان‌بخش خوشبوی توام آمد به یاد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۹گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن دارد
  2. شمارهٔ ۸۰شمع رویت صفت نور تجلی دارد
  3. شمارهٔ ۸۱احوال درد ما بر درمان که می‌برد؟
  4. شمارهٔ ۸۲کیست آن سرو که بر راه گذر می‌گذرد
  5. شمارهٔ ۸۳دلدار ما به عهد محبت وفا نکرد
  6. شمارهٔ ۸۴در کوی خرابات مناجات توان کرد
  7. شمارهٔ ۸۵از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کرد
  8. شمارهٔ ۸۶ - ستایش فضل‌الله نعیمیقاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آورد
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.