فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ باز چون دیوانه دل را حلقه بر در می‌زنم
- شمارهٔ ۱۲۲ ای کرده غم عشق تو فارغ ز جهانم
- شمارهٔ ۱۲۳ بر سرم آید و پرسد به اشارت حالم
- شمارهٔ ۱۲۴ دل چون جام جهان‌بین ز خدا می‌طلبم
- شمارهٔ ۱۲۵ گهی بی‌مهری از یار و گه از گردون جفا دیدم
- شمارهٔ ۱۲۶ مستانه ناگاه از درم خوب آمدی ای محتشم
- شمارهٔ ۱۲۷ تا به کی مهر ادب بر لب خاموش زنم
- شمارهٔ ۱۲۸ منم که مست و خراب از صفای جام الستم
- شمارهٔ ۱۲۹ من آن مرغ سبک‌روحم که جا در لامکان دارم
- شمارهٔ ۱۳۰ کو عشق جانانی که من در راهش از جان بگذرم
- شمارهٔ ۱۳۱ تا کی جفا ز دست تو بیدادگر کشم
- شمارهٔ ۱۳۲ خیز تا رخت اقامت سوی میخانه بریم
- شمارهٔ ۱۳۳ ای مرا سلسله عشق تو زنجیر برون
- شمارهٔ ۱۳۴ آن شب که با خیال تو خوش بود حال من
- شمارهٔ ۱۳۵ به خم می که شکستی خم دریای فنون
- شمارهٔ ۱۳۶ منم آن عاشق شوریده سر بی‌دل و دین
- شمارهٔ ۱۳۷ نگارینا بیا از پرده بیرون آ ظهوری کن
- شمارهٔ ۱۳۸ جانا نفسی آخر از آتش دل دم زن
- شمارهٔ ۱۳۹ ای برده سبق جمالت از ماه
- شمارهٔ ۱۴۰ دلا به میکده تا پای بر زمین زده‌ای
- شمارهٔ ۱۴۱ باز در بزم که لب بر لب ساغر زده‌ای
- شمارهٔ ۱۴۲ چه مسجد است که مردم فتاده مست همه
- شمارهٔ ۱۴۳ دلم قرار در آن زلف بی‌قرار گرفته
- شمارهٔ ۱۴۴ دیدم نگار خود را چون آهوی رمیده
- شمارهٔ ۱۴۵ قربان راه رفتن و طرز نگاه تو
- شمارهٔ ۱۴۶ زهی کمال رای تو جهان به زیر پای تو
- شمارهٔ ۱۴۷ سخت دلتنگم از اوضاع جهان ساقی کو
- شمارهٔ ۱۴۸ جانب صحرا روی و خلق ز هر سو
- شمارهٔ ۱۴۹ ندیده کس به جهان چون تو در جمال و جوانی
- شمارهٔ ۱۵۰ دلا به دام هوس تا کی این تن‌آسایی
- شمارهٔ ۱۵۱ نه از مستی طرب دیدم نه ذوق از عقل و هشیاری
- شمارهٔ ۱۵۲ بشنو این نکته دلکش ز من شیدایی
- شمارهٔ ۱۵۳ کنج میخانه و ساقی و می و مینایی
- شمارهٔ ۱۵۴ چه بودی ار چمن و باغ را خزان بودی
- شمارهٔ ۱۵۵ دلا به کوی محبت دمی گذار نکردی
- شمارهٔ ۱۵۶ ما به کامی نرسیدیم از این خودکامی
- شمارهٔ ۱۵۷ بخت آنم نه که با ما ز وفا بنشینی
- شمارهٔ ۱۵۸ باز آ که مونس دل غم‌دیده منی
- شمارهٔ ۱۵۹ ای چون رخت ندیده جهان ماه روشنی
- شمارهٔ ۱۶۰ نگارا حسن و خوبی را تو در آفاق مشهوری
- شمارهٔ ۱۶۱ بی‌سبب باز به عشاق سر کین داری
- شمارهٔ ۱۶۲ الا ای آن که می‌خندی به رندی سرخوش و عوری
- شمارهٔ ۱۶۳ دی صبح‌دم به میکده رفتم به چنگ و نی
- شمارهٔ ۱۶۴ گر باغ بهشت است و بت حور سرشتی
- شمارهٔ ۱۶۵ خورشیدوار پرده ز رخ گر برافکنی
متن اشعار به نقل از گنجور.