فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ اوّلِ دفتر به نام ایزدِ دانا
- غزل شمارهٔ ۲ ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا
- غزل شمارهٔ ۳ روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما
- غزل شمارهٔ ۴ اگر تو فارغی از حال دوستان یارا
- غزل شمارهٔ ۵ شب فراق نخواهم دَواج دیبا را
- غزل شمارهٔ ۶ پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را
- غزل شمارهٔ ۷ مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا
- غزل شمارهٔ ۸ ز اندازه بیرون تشنه‌ام، ساقی بیار آن آب را
- غزلِ شمارهٔ ۹ گر ماهِ من برافکنَد از رخ نقاب را
- غزل شمارهٔ ۱۰ با جوانی سر خوش است این پیر بی‌تدبیر را
- غزل شمارهٔ ۱۱ وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را
- غزل شمارهٔ ۱۲ دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را
- غزل شمارهٔ ۱۳ وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
- غزل شمارهٔ ۱۴ امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را
- غزل شمارهٔ ۱۵ برخیز تا یک سو نهیم این دلق ازرق‌فام را
- غزل شمارهٔ ۱۶ تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷ چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را
- غزل شمارهٔ ۱۸ ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را
- غزل شمارهٔ ۱۹ کمانِ سخت که داد آن لطیف‌بازو را؟
- غزل شمارهٔ ۲۰ لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟
- غزل شمارهٔ ۲۱ تفاوتی نکند قدرِ پادشایی را
- غزل شمارهٔ ۲۲ من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را
- غزل شمارهٔ ۲۳ رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما
- غزل شمارهٔ ۲۴ وقتی دل سودایی، می‌رفت به بُستان‌ها
- غزل شمارهٔ ۲۵ اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب
- غزل شمارهٔ ۲۶ ما را همه شب نمی‌برد خواب
- غزل شمارهٔ ۲۷ ماه‌رویا! روی خوب از من متاب
- غزل شمارهٔ ۲۸ سرمست درآمد از خرابات
- غزل شمارهٔ ۲۹ متناسبند و موزون حرکات دلفریبت
- غزل شمارهٔ ۳۰ هر که خصم اندر او کمند انداخت
- غزل شمارهٔ ۳۱ چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت
- غزل شمارهٔ ۳۲ معلمت همه شوخی و دلبری آموخت
- غزل شمارهٔ ۳۳ کهن شود همه‌کس را به روزگار ارادت
- غزل شمارهٔ ۳۴ دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت
- غزل شمارهٔ ۳۵ دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت
- غزل شمارهٔ ۳۶ بنده‌وار آمدم به زنهارت
- غزل شمارهٔ ۳۷ مپندار از لب شیرین عبارت
- غزل شمارهٔ ۳۸ چه دل‌ها بردی ای ساقی به ساق فتنه‌انگیزت
- غزل شمارهٔ ۳۹ بی‌تو حرام است به خلوت نشست
- غزل شمارهٔ ۴۰ چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست
- غزل شمارهٔ ۴۱ دیر آمدی ای نگار سرمست
- غزل شمارهٔ ۴۲ نشاید گفتن آن‌کس را دلی هست
- غزل شمارهٔ ۴۳ اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست
- غزل شمارهٔ ۴۴ بوی گل و بانگ مرغ برخاست
- غزل شمارهٔ ۴۵ خوش می‌رود این پسر که برخاست
- غزل شمارهٔ ۴۶ دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست
- غزل شمارهٔ ۴۷ سلسلهٔ موی دوست حلقه دام بلاست
- غزل شمارهٔ ۴۸ صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست
- غزل شمارهٔ ۴۹ خرم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست
- غزل شمارهٔ ۵۰ عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست
- غزل شمارهٔ ۵۱ آن نه زلف است و بناگوش که روز‌است و شب‌است
- غزل شمارهٔ ۵۲ آن ماه دو هفته در نقاب است؟
- غزل شمارهٔ ۵۳ دیدارِ تو حلِّ مشکلات است
- غزل شمارهٔ ۵۴ سرو چمن پیش اعتدال تو پست است
- غزل شمارهٔ ۵۵ مجنون عشق را دگر امروز حالت است
- غزل شمارهٔ ۵۶ ای کآب زندگانی من در دهان توست
- غزل شمارهٔ ۵۷ هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست
- غزل شمارهٔ ۵۸ اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست
- غزل شمارهٔ ۵۹ آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست
- غزل شمارهٔ ۶۰ شب فراق، که داند که تا سحر چندست؟
متن اشعار به نقل از گنجور.