فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - حب احمد و آل نمیدانم چه می بود اینکه ساقی داشت در مینا
- شمارهٔ ۲ - آفتاب روشن ساقی به جام ریز ز مینا شراب را
- شمارهٔ ۳ - خنجر مژگان چشم تو و خط و خالت ای بت رعنا!
- شمارهٔ ۴ - صید صحرا تو را که گفت که بگشای روی زیبا را
- شمارهٔ ۵ - آب بقا ای همایون پی و فرخ رخ و فرخنده لقا!
- شمارهٔ ۶ - زلف پریشان جانا سر و جان فدیه بر جان تو بادا
- شمارهٔ ۷ - خم زلف مکن ز شانه پریشان، کمند گیسو را
- شمارهٔ ۸ - قامت رعنا ای رخت چون صبح عید و گیسویت چون شام یلدا
- شمارهٔ ۹ - زمان وصال دیشب به ماه روی تو دیدم حلال را
- شمارهٔ ۱۰ - منصب شاهانه قدمی رنجه کن ای دوست! به کاشانه ما
- شمارهٔ ۱۱ - آهسته رو در راه عاشقی ست مرا استوار پا
- شمارهٔ ۱۲ - اشک بصر میل دارم که ببوسم رخ همچون قمرت را
- شمارهٔ ۱۳ - قرص خورشید نگار شوخ شنگ سر و بالا
- شمارهٔ ۱۴ - ترک عشقبازی زاهد چرا؟ همی شکنی ساغر مرا
- شمارهٔ ۱۵ - آهوان صحرا چشم تو به یک کرشمه ای یارا!
- شمارهٔ ۱۶ - درد عاشق حسن تو شکسته نور مهتاب
- شمارهٔ ۱۷ - کوی حبیب دلشده گانیم ما، بر سر کوی حبیب
- شمارهٔ ۱۸ - فرقت دلدار آن پری کز من به یغما برده آرام و شکیب
- شمارهٔ ۱۹ - دو زلف پر خم پرده بردار از رخ چون آفتاب
- شمارهٔ ۲۰ - وصال دوست نازنینا! رحم کن بر این غریب
- شمارهٔ ۲۱ - طالع فیروز عجب شوری است بر سر دارم امشب
- شمارهٔ ۲۲ - لعل درفشان جانا! شکن میفکن بر طاق ابروانت
- شمارهٔ ۲۳ - قبلهٔ ابرو دل برده زمن دلبرکا! غمزه و نازت
- شمارهٔ ۲۴ - زخم عشق همچو من، سوخته جانی به همه عالم نیست
- شمارهٔ ۲۵ - دیدهٔ دریایی ساقی چه می ایی بود که در ساغر من ریخت
- شمارهٔ ۲۶ - درای کاروان لب لعلت، مرا آرام جان است
- شمارهٔ ۲۷ - حلقهٔ چشم قسم جانا! به جان دوستانت
- شمارهٔ ۲۸ - خورشید منیر مستی اگر از شرب نبید است و شراب است
- شمارهٔ ۲۹ - حلقهٔ رکاب رویت ای صنم! ماه نخشب است
- شمارهٔ ۳۰ - آه آتشبار قدت چو سرو و، رخسارت چو ماه است
- شمارهٔ ۳۱ - سرو صنوبر باز این تویی بتا! که خطت مشک و عنبر است
- شمارهٔ ۳۲ - صد هزار دست جانا! مکش به زلف چو مشک تتار، دست
- شمارهٔ ۳۳ - هزار انگشت اگر زنی به دل زخمم ای نگار، انگشت
- شمارهٔ ۳۴ - آه سحرگاه آنکه هر شب به فلک، شعله کشد آه من است
- شمارهٔ ۳۵ - دل می طپد ای چشمهٔ حیوان خجل از لعل لبانت
- شمارهٔ ۳۶ - ناوک غمزه حوری صنمی، به کیش زرتشت
- شمارهٔ ۳۷ - گل بیخار چون گل رویت گل گلزار گویی هست، نیست
- شمارهٔ ۳۸ - مشک ختن ای که دلم سوی توست! کعبهٔ من کوی توست
- شمارهٔ ۳۹ - زلف گره گیر باز دیوانه شدم من، غل و زنجیر کجاست؟
- شمارهٔ ۴۰ - گلشن وصل از من ای دوست! تو را مهر بریدن عجب است
- شمارهٔ ۴۱ - شرط دوستی روز نخست، دل به تو دادم عبث عبث
- شمارهٔ ۴۲ - طلعت آفتاب ای قدت راست تر، ز شاخهٔ ساج!
- شمارهٔ ۴۳ - صفای صبح جان زنده می شود ز دم جان فزای صبح
- شمارهٔ ۴۴ - شب تا به صبح در فراقت ای بت سیمین برم، شب تا به صبح
- شمارهٔ ۴۵ - گل سرخ ای عارض زیبای تو همرنگ گل سرخ!
- شمارهٔ ۴۶ - قامت دلجو ای باد! اگر روی، به سر کوی دلبرم
- شمارهٔ ۴۷ - جای دلبر باشد به سرم هوای دلبر
- شمارهٔ ۴۸ - نخل نیکی تا کی؟ ای دل! تو گرفتار جهان خواهی شد
- شمارهٔ ۴۹ - یاقوت لب تا مَهِ روی تو از پرده عیان می‌گردد
- شمارهٔ ۵۰ - لعل گهربار آن یار دل آرا که بلای دل ما شد
- شمارهٔ ۵۱ - زلف خم اندر خم ای خوش آن کس که چو تو طرفه نگاری دارد
- شمارهٔ ۵۲ - یار دلنواز دوباره بر تنم آن جان رفته باز آید
- شمارهٔ ۵۳ - راحت جان تا قد سرو تو در باغ دلم، موزون شد
- شمارهٔ ۵۴ - یک اشاره عشق بازی مرا، هوس باشد
- شمارهٔ ۵۵ - شور عشق ز چین زلف پر چینت دلم بیرون نخواهد شد
- شمارهٔ ۵۶ - گوهر اشک به فلک، بانگ ناله ام بر شد
- شمارهٔ ۵۷ - نشان عاشقی هوای عشق خوبانم برون از سر نخواهد شد
- شمارهٔ ۵۸ - نسیم بهشت رخت چو ماه دو پنج و چهار را ماند
- شمارهٔ ۵۹ - باد صبا خوش والدی که چون تویی او را ولد بود
- شمارهٔ ۶۰ - گوهر شهوار تا چند دلم خسته و بیمار بماند
متن اشعار به نقل از گنجور.