پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

۱,۵۶۴ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۱ در دیار تو غریبیم و هوادار غریب
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۲ هفت دریا شبنمی از بحر بی‌ پایان ما است
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۳ ایها العشاق کوی عشق میدان بلا است
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۴ این شیشهٔ ما پر از گلاب است
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۵ جامیست پر آب و عین آب است
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۶ موج است و حباب هر دو آب است
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۷ جامی ز حباب پر ز آب است
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۸ آئینهٔ ذات عین ذات است
  9. غزل شمارهٔ ۱۲۹ نور او در جمله اشیاء ظاهر است
  10. غزل شمارهٔ ۱۳۰ در محبت جان اگر بازی خوش است
  11. غزل شمارهٔ ۱۳۱ همه جا خوان نعمت عشق است
  12. غزل شمارهٔ ۱۳۲ جان ما زنده دل از آب حیات عشق است
  13. غزل شمارهٔ ۱۳۳ در کوی خرابات کسی را که مقام است
  14. غزل شمارهٔ ۱۳۴ میخانه سرای عاشقان است
  15. غزل شمارهٔ ۱۳۵ خانهٔ دل سرای جانان من است
  16. غزل شمارهٔ ۱۳۶ زمین جسم است و جانت آسمان است
  17. غزل شمارهٔ ۱۳۷ هر قطره‌ای از این بحر دریای بیکران است
  18. غزل شمارهٔ ۱۳۸ مقام عاشقان در ملک جان است
  19. غزل شمارهٔ ۱۳۹ دلبر سرمست ما یار خوشی نو خاسته است
  20. غزل شمارهٔ ۱۴۰ دیده تا نور جمالش دیده است
  21. غزل شمارهٔ ۱۴۱ با محیط عشق او دنیا بر ما شبنمی است
  22. غزل شمارهٔ ۱۴۲ جان ما با ما در این دریا نشست
  23. غزل شمارهٔ ۱۴۳ از جور و جفای بی وفا دوست
  24. غزل شمارهٔ ۱۴۴ چشم ما روشن به نور روی اوست
  25. غزل شمارهٔ ۱۴۵ قطره‌ای کو به بحر ما پیوست
  26. غزل شمارهٔ ۱۴۶ ختم رسل که سید اولاد آدم است
  27. غزل شمارهٔ ۱۴۷ نقش خیال اوست که گویند عالم است
  28. غزل شمارهٔ ۱۴۸ گر تو را عزم عالم قدم است
  29. غزل شمارهٔ ۱۴۹ ای عاشقان ای عاشقان معشوق با ما همدم است
  30. غزل شمارهٔ ۱۵۰ تا مرا عین عشق مفهوم است
  31. غزل شمارهٔ ۱۵۱ لطف اگر بر ما گمارد حاکم است
  32. غزل شمارهٔ ۱۵۲ دوش رفتم در خرابات مغان رندانه مست
  33. غزل شمارهٔ ۱۵۳ در کوی خرابات کسی را که مقام است
  34. غزل شمارهٔ ۱۵۴ در گوشهٔ میخانه کسی را که مقام است
  35. غزل شمارهٔ ۱۵۵ شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست
  36. غزل شمارهٔ ۱۵۶ روح اعظم روان سید ماست
  37. غزل شمارهٔ ۱۵۷ عشق جانان در میان جان ماست
  38. غزل شمارهٔ ۱۵۸ حالیا دور قمر دوران ماست
  39. غزل شمارهٔ ۱۵۹ قابل نور الهی جان ماست
  40. غزل شمارهٔ ۱۶۰ هفت دریا قطره‌ای ازبحر بی‌پایان ماست
  41. غزل شمارهٔ ۱۶۱ عشق او آب حیات و آن حیات جان ماست
  42. غزل شمارهٔ ۱۶۲ عشق او سلطان ملک جان ماست
  43. غزل شمارهٔ ۱۶۳ دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
  44. غزل شمارهٔ ۱۶۴ منزل جان جهان بر در جانانهٔ ماست
  45. غزل شمارهٔ ۱۶۵ در سراپردهٔ دل خلوت جانانهٔ ماست
  46. غزل شمارهٔ ۱۶۶ عشق او همدم دیرینهٔ ماست
  47. غزل شمارهٔ ۱۶۷ علم ام الکتاب حاصل ماست
  48. غزل شمارهٔ ۱۶۸ گنج عشقش دفینهٔ دل ماست
  49. غزل شمارهٔ ۱۶۹ نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست
  50. غزل شمارهٔ ۱۷۰ حق مطلق به حق حقیقت ماست
  51. غزل شمارهٔ ۱۷۱ چشم ما نور خدا بنمایدت
  52. غزل شمارهٔ ۱۷۲ عاشقی و باده نوشی کار ماست
  53. غزل شمارهٔ ۱۷۳ ساقی سرمست رندان میر بی همتای ماست
  54. غزل شمارهٔ ۱۷۴ درد دل ما دوای درد دل ماست
  55. غزل شمارهٔ ۱۷۵ عشق او سلطان ملک جان ماست
  56. غزل شمارهٔ ۱۷۶ هرکجا پیریست طفل پیر ماست
  57. غزل شمارهٔ ۱۷۷ عاشق رندی که او همدرد ماست
  58. غزل شمارهٔ ۱۷۸ ما ز دریائیم و دریا عین ماست
  59. غزل شمارهٔ ۱۷۹ آبروی ما ز اشک چشم ماست
  60. غزل شمارهٔ ۱۸۰ چشم ما روشن به نور الله ماست

متن اشعار به نقل از گنجور.