پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۶

روح اعظم روان سید ماست

لوح محفوظ آن سید ماست

هر معانی که عارفان دانند

دو سه حرف از بیان سید ماست

بی مثال و مثال هر فردی

یرلغی از نشان سید ماست

جان جزوی فنا شود اما

جان جاوید جان سید ماست

عقل اول به نزد اهل دلان

عاشق عاشقان سید ماست

هر یکی را از او بود اسمی

اسم اعظم از آن سید ماست

نعمت الله که میر مستانست

بندهٔ بندگان سید ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۸حالیا دور قمر دوران ماست
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۹قابل نور الهی جان ماست
  3. غزل شمارهٔ ۱۶۰هفت دریا قطره‌ای ازبحر بی‌پایان ماست
  4. غزل شمارهٔ ۱۶۱عشق او آب حیات و آن حیات جان ماست
  5. غزل شمارهٔ ۱۶۲عشق او سلطان ملک جان ماست
  6. غزل شمارهٔ ۱۶۳دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
  7. غزل شمارهٔ ۱۶۴منزل جان جهان بر در جانانهٔ ماست
  8. غزل شمارهٔ ۱۶۵در سراپردهٔ دل خلوت جانانهٔ ماست
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.