پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵

شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست

بهشت گوشه نشینان سرای سید ماست

بیا که ساقی وحدت حریف مجلس اوست

مرو که شاه جهانی گدای سید ماست

بیا که مطرب عشاق می نوازد ساز

به نغمه ای که مگر از نوای سید ماست

جهانیان همه از جام عشق او مستند

چنین حضور خوشی از صفای سید ماست

صبا که غالیه سائی همی کند هر سو

چو باد گشته روان در هوای سید ماست

شمیم روضهٔ رضوان که روح می بخشد

نسیمی از نفس جانفزای سید ماست

به عشق بنده جامی ز نعمت اللیهم

چو نعمت الله ما از برای سید ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۷عشق جانان در میان جان ماست
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۸حالیا دور قمر دوران ماست
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۹قابل نور الهی جان ماست
  4. غزل شمارهٔ ۱۶۰هفت دریا قطره‌ای ازبحر بی‌پایان ماست
  5. غزل شمارهٔ ۱۶۱عشق او آب حیات و آن حیات جان ماست
  6. غزل شمارهٔ ۱۶۲عشق او سلطان ملک جان ماست
  7. غزل شمارهٔ ۱۶۳دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
  8. غزل شمارهٔ ۱۶۴منزل جان جهان بر در جانانهٔ ماست
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.