پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۱

همه جا خوان نعمت عشق است

عالمی رحمت عشق است

هر چه در کائنات است می‌بینی

نیک بنگر که حضرت عشق است

خدمت عاشقی اگر یابی

بندگی کن که خدمت عشق است

هر سخاوت که عاشقان دارند

همه از یُمن دولت عشق است

خوش خرابیم و این خرابی ما

اثری از مرمت عشق است

همت ما جز او نمی ‌جوید

این بلندی ز همت عشق است

نعمت‌الله را غنیمت دان

گر تو را ذوق نعمت عشق است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۳در کوی خرابات کسی را که مقام است
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۴میخانه سرای عاشقان است
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۵خانهٔ دل سرای جانان من است
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۶زمین جسم است و جانت آسمان است
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۷هر قطره‌ای از این بحر دریای بیکران است
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۸مقام عاشقان در ملک جان است
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۹دلبر سرمست ما یار خوشی نو خاسته است
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۰دیده تا نور جمالش دیده است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.