پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۰

حق مطلق به حق حقیقت ماست

صفت و ذات عشق و زینت ماست

بر سر کوی دوست جانبازی

در ره اهل دل طریقت ماست

صورت ما مثال اوست از آن

حسن و معنی جمال سیرت ماست

عشق بحر است و ناخدا معشوق

کشتی عاشقان شریعت ماست

پادشاهان خلوت عشقیم

تخت خاک درش سریرت ماست

مستی و عاشقی و میخواری

عادت کهنهٔ طبیعت ماست

از حق آمد ندا که ای سید

نعمت الله به حق حقیقت ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۷۲عاشقی و باده نوشی کار ماست
  2. غزل شمارهٔ ۱۷۳ساقی سرمست رندان میر بی همتای ماست
  3. غزل شمارهٔ ۱۷۴درد دل ما دوای درد دل ماست
  4. غزل شمارهٔ ۱۷۵عشق او سلطان ملک جان ماست
  5. غزل شمارهٔ ۱۷۶هرکجا پیریست طفل پیر ماست
  6. غزل شمارهٔ ۱۷۷عاشق رندی که او همدرد ماست
  7. غزل شمارهٔ ۱۷۸ما ز دریائیم و دریا عین ماست
  8. غزل شمارهٔ ۱۷۹آبروی ما ز اشک چشم ماست
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.