پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۷

علم ام الکتاب حاصل ماست

لوح محفوظ حافظ دل ماست

اسم اعظم که صورتش ماییم

جمع معنی هفت هیکل ماست

آنچه بحر محیط خوانندش

نزد ما آن سراب ساحل ماست

منزلانی که دیده در ره اوست

منزلی چند از منازل ماست

آن حقیقت که اول همه اوست

مشکل حل و حل مشکل ماست

عشق او قاتل است و ما مقتول

جان عالم فدای قاتل ماست

نعمت الله به ما شده واصل

طلبش کن ز ما که واصل ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۶۹نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست
  2. غزل شمارهٔ ۱۷۰حق مطلق به حق حقیقت ماست
  3. غزل شمارهٔ ۱۷۱چشم ما نور خدا بنمایدت
  4. غزل شمارهٔ ۱۷۲عاشقی و باده نوشی کار ماست
  5. غزل شمارهٔ ۱۷۳ساقی سرمست رندان میر بی همتای ماست
  6. غزل شمارهٔ ۱۷۴درد دل ما دوای درد دل ماست
  7. غزل شمارهٔ ۱۷۵عشق او سلطان ملک جان ماست
  8. غزل شمارهٔ ۱۷۶هرکجا پیریست طفل پیر ماست
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.