پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۵

جامیست پر آب و عین آب است

وین جام شراب ما حباب است

موج است حجاب ما در این بحر

یا آب که آب را حجاب است

مستیم مدام در خرابات

هم صحبت ما چو ما خراب است

هر حرف از این کتاب جامع

مجموعهٔ جملهٔ کتاب است

نقشی که خیال غیر بندد

در دیدهٔ ما خیال خواب است

از غیر مجو تو آبروئی

زیرا که شراب او سراب است

دیدیم به نور نعمت‌الله

آن ماه که نورش آفتاب است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۷جامی ز حباب پر ز آب است
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۸آئینهٔ ذات عین ذات است
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۹نور او در جمله اشیاء ظاهر است
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۰در محبت جان اگر بازی خوش است
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۱همه جا خوان نعمت عشق است
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۲جان ما زنده دل از آب حیات عشق است
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۳در کوی خرابات کسی را که مقام است
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۴میخانه سرای عاشقان است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.