پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹

ای عاشقان ای عاشقان معشوق با ما همدم است

با ما حریفی می کند یاری که با ما محرم است

مست شراب عشق از ذوق خوشی دارد مدام

یک جرعه ای ازجام او خوشتر ز صد جام جم است

ما در خرابات مغان رندانه خوش می می خوریم

شادی مست عاشقی کز جمله عالم بی غم است

دارم دلی چون آینه دلدار دارد در نظر

در آینه پیدا شده حسنی که اسم اعظم است

نور دو چشم عالم است نقش خیال روی او

نقش خیال روی او نور دو چشم عالمست

در مجلس سلطان ما نقل و شراب بی حد است

دُردی درد او که آن در بزم این سلطان کمست

گر یک دمی همدم شوی با سید سرمست ما

در جام می بنمایدت ساقی که با ما همدمست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۱لطف اگر بر ما گمارد حاکم است
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۲دوش رفتم در خرابات مغان رندانه مست
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۳در کوی خرابات کسی را که مقام است
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۴در گوشهٔ میخانه کسی را که مقام است
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۵شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۶روح اعظم روان سید ماست
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۷عشق جانان در میان جان ماست
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۸حالیا دور قمر دوران ماست
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.