فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ مابه وجهی صفت روی تو با مه کردیم
- شمارهٔ ۳۰۲ ما در خیال زلف تو شبگیر می کنیم
- شمارهٔ ۳۰۳ ما دل به تو دادیم و کمِ خویش گرفتیم
- شمارهٔ ۳۰۴ ما ز تقصیر عبادت چون پشیمان آمدیم
- شمارهٔ ۳۰۵ ما که هرشب همچو شمع از تاب و تب در آتشیم
- شمارهٔ ۳۰۶ مرا که بر سر کویت سگ وفا دارم
- شمارهٔ ۳۰۷ مرا مکش که تو را خاک رهگذار شدم
- شمارهٔ ۳۰۸ - استقبال از حافظ من که با لعل تو فارغ ز می رنگینم
- شمارهٔ ۳۰۹ - استقبال از شمس مغربی من که از دیدهٔ معنی به رخت می‌نگرم
- شمارهٔ ۳۱۰ - استقبال از امیرخسرو دهلوی آخر ای جان لب شیرین تو را جان گفتن
- شمارهٔ ۳۱۱ ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
- شمارهٔ ۳۱۲ ای مهر تو انیس دل ناتوان من
- شمارهٔ ۳۱۳ با آنکه بر مزارم نگذشت قاتل من
- شمارهٔ ۳۱۴ به غیر چشمهٔ حیوان کرا رسد گفتن
- شمارهٔ ۳۱۵ تا دست دهد روی چو خورشید تو دیدن
- شمارهٔ ۳۱۶ تا رندی و نیاز نشد رسم و راه من
- شمارهٔ ۳۱۷ تا می فشاند سوز دل خون از کباب خویشتن
- شمارهٔ ۳۱۸ گر تو را میلی ست بر قتل زبون خویشتن
- شمارهٔ ۳۱۹ گرچه اسرار نهانی می شود معلوم من
- شمارهٔ ۳۲۰ گر شود بر خاک کویت فرصت سر باختن
- شمارهٔ ۳۲۱ من که باشم که بود لایق تو خدمت من
- شمارهٔ ۳۲۲ ای به حُسن آفتاب چاکر تو
- شمارهٔ ۳۲۳ به هوا و هوس نکهت پیراهن تو
- شمارهٔ ۳۲۴ - استقبال از کمال خجندی تا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او
- شمارهٔ ۳۲۵ تا قدح هردم چرا بوسد لب میگون او
- شمارهٔ ۳۲۶ خیز ای ندیم خاصّ درِ پادشاه شو
- شمارهٔ ۳۲۷ دلیر آن است که در دیده بود منزل او
- شمارهٔ ۳۲۸ صوفی ما جام باشد باده تا باشد در او
- شمارهٔ ۳۲۹ کسی که پیرویِ عشق نیست عادت او
- شمارهٔ ۳۳۰ کسی که خاک درِ دوست نیست افسر او
- شمارهٔ ۳۳۱ لاله کز گل می‌برد دل چهرهٔ رعنای او
- شمارهٔ ۳۳۲ لطفی که می کند به محبّان عذار او
- شمارهٔ ۳۳۳ من آن نیَم که گذارم ز دست دامن تو
- شمارهٔ ۳۳۴ - استقبال از خواجوی کرمانی ای تیرِ غمت را دل عشّاق نشانه
- شمارهٔ ۳۳۵ کنایت ها به آب خضر گفته
- شمارهٔ ۳۳۶ گهی دل می‌خورد خونم گه از راه جفا دیده
- شمارهٔ ۳۳۷ نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاه
- شمارهٔ ۳۳۸ - استقبال از امیرخسرو دهلوی همه شب در غم آن ماه پاره
- شمارهٔ ۳۳۹ از این شکسته دو روزی اگر جدا باشی
- شمارهٔ ۳۴۰ اگرچه مشک را باشد به هر سویی خریداری
- شمارهٔ ۳۴۱ ای اشک مرا از سر کویش خبری گوی
- شمارهٔ ۳۴۲ ای اشک چو در راه طلب گرم دویدی
- شمارهٔ ۳۴۳ - استقبال از کمال خجندی ای به بوی تو صبا شیفتهٔ هر چمنی
- شمارهٔ ۳۴۴ ای پارسا که دایم رو در نماز داری
- شمارهٔ ۳۴۵ ای دل آن دم شرف صحبت دلبر یابی
- شمارهٔ ۳۴۶ ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسی
- شمارهٔ ۳۴۷ ای دل به طریقی سوی زلفش اگر افتی
- شمارهٔ ۳۴۸ ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی
- شمارهٔ ۳۴۹ ای که بر صفحهٔ مه خطّ غباری داری
- شمارهٔ ۳۵۰ ای که در عالم خوبی به لطافت علمی
- شمارهٔ ۳۵۱ ای گذشته قدت از سرو به خوش رفتاری
- شمارهٔ ۳۵۲ ای گل از روی تو آموخته خندان رویی
- شمارهٔ ۳۵۳ بدین شوخی که تو بنیاد داری
- شمارهٔ ۳۵۴ تا در قدم اهل دلی خاک نگردی
- شمارهٔ ۳۵۵ تا دلم را به غم هجر درانداخته‌ای
- شمارهٔ ۳۵۶ تا کی ای شوخ به هر بی‌خبری می‌سازی
- شمارهٔ ۳۵۷ تا همچو غنچه خندان از خود به در نیایی
- شمارهٔ ۳۵۸ تو ای مه گرچه شوخ و بیوفایی
- شمارهٔ ۳۵۹ چند ای سرشکِ خون دم از پاکیِّ گوهر می‌زنی
- شمارهٔ ۳۶۰ چه طرفه طرفه تو نقشی چه بوالعجب نوری
متن اشعار به نقل از گنجور.