پرش به محتوای اصلی
خیالی بخارایی خیالی بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۲

ای به حُسن آفتاب چاکر تو

کیست مه تا شود برابر تو

گرنه چشم تو ساحرست چرا

عالم حُسن شد مسخّر تو

ای سرشک آب روی من بر خاک

چند ریزی که خاک بر سرتو

غم همی خور دلا چو می دانی

که جز این طمعه نیست در خور تو

گفته ای بر درم خیالی کیست

در طریق وفا سگ در تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۴ - استقبال از کمال خجندیتا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او
  2. شمارهٔ ۳۲۵تا قدح هردم چرا بوسد لب میگون او
  3. شمارهٔ ۳۲۶خیز ای ندیم خاصّ درِ پادشاه شو
  4. شمارهٔ ۳۲۷دلیر آن است که در دیده بود منزل او
  5. شمارهٔ ۳۲۸صوفی ما جام باشد باده تا باشد در او
  6. شمارهٔ ۳۲۹کسی که پیرویِ عشق نیست عادت او
  7. شمارهٔ ۳۳۰کسی که خاک درِ دوست نیست افسر او
  8. شمارهٔ ۳۳۱لاله کز گل می‌برد دل چهرهٔ رعنای او
همه‌ی غزلیات ←

خیالی بخارایی درباره‌ی خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی ن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.