پرش به محتوای اصلی
جامی

جامی

غزلیات

۲۹۶ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۱ آن که تیغ مهر او در سینه صد چاکم زند
  2. شمارهٔ ۱۲۲ دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد
  3. شمارهٔ ۱۲۳ برهنگان چمن باز سبزپوش شدند
  4. شمارهٔ ۱۲۴ چو رند خط به حریفان دردخواره نویسد
  5. شمارهٔ ۱۲۵ خوبرویان جهان رسم وفا نشناسند
  6. شمارهٔ ۱۲۶ بر دل عاشق چو زخم از نشتر خاری رسد
  7. شمارهٔ ۱۲۷ دوستان از ناله زارم صدایی بشنوید
  8. شمارهٔ ۱۲۸ منم امروز حریف قدح آشامی چند
  9. شمارهٔ ۱۲۹ چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد
  10. شمارهٔ ۱۳۰ گر روی بی تو مرا داغ جگر تازه شود
  11. شمارهٔ ۱۳۱ چون رسوم شاهی از دور فلک بنیاد شد
  12. شمارهٔ ۱۳۲ دي چو به بوستان تو را جا به کنار آب شد
  13. شمارهٔ ۱۳۳ بر سر از چتر مرصع سایه ات می گستردند
  14. شمارهٔ ۱۳۴ ز آب حیات مشک خطا را سرشته‌اند
  15. شمارهٔ ۱۳۵ اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد
  16. شمارهٔ ۱۳۶ بر لبم تا نفسی می رود و می آید
  17. شمارهٔ ۱۳۷ چو یار زلف معنبر نبندد و نگشاید
  18. شمارهٔ ۱۳۸ حیفم آید ز خدنگ تو که بر خاک افتد
  19. شمارهٔ ۱۳۹ دل خون و جگر پرخون بار دگرم شب شد
  20. شمارهٔ ۱۴۰ عاشقان از خطت چو یاد کنند
  21. شمارهٔ ۱۴۱ از سرو قدت کج نظران را چه گشاید
  22. شمارهٔ ۱۴۲ هر شبم بی تو به صد غم بگذرد
  23. شمارهٔ ۱۴۳ کی بود کی که شب محنت من روز شود
  24. شمارهٔ ۱۴۴ از تنت گر قبا گشاده شود
  25. شمارهٔ ۱۴۵ رخت که بر مه رخشان خطی ز نیل کشید
  26. شمارهٔ ۱۴۶ مدت رفتن آن مه به سفر دیر کشید
  27. شمارهٔ ۱۴۷ کس رخت را چو گل نظاره نکرد
  28. شمارهٔ ۱۴۸ چون قدح کز شراب پر گردد
  29. شمارهٔ ۱۴۹ داغ هجرم لب خشک از مژه تر می‌سازد
  30. شمارهٔ ۱۵۰ دلم از رشک صبا می لرزد
  31. شمارهٔ ۱۵۱ رخ نمودی صفا همین باشد
  32. شمارهٔ ۱۵۲ دل تو غیر جفا نپسندد
  33. شمارهٔ ۱۵۳ مست چشمت شراب را چه کند
  34. شمارهٔ ۱۵۴ زان بت آزری خبر که دهد
  35. شمارهٔ ۱۵۵ ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند
  36. شمارهٔ ۱۵۶ چو از تن تیر تو جان را بدزدد
  37. شمارهٔ ۱۵۷ ماهی چو رخت فلک ندارد
  38. شمارهٔ ۱۵۸ معاشران چو می لعل در پیاله کنند
  39. شمارهٔ ۱۵۹ با تو یکجا نمی توانم بود
  40. شمارهٔ ۱۶۰ زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود
  41. شمارهٔ ۱۶۱ دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد
  42. شمارهٔ ۱۶۲ مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد
  43. شمارهٔ ۱۶۳ سرت ز عارضه دهر دردمند مباد
  44. شمارهٔ ۱۶۴ بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید
  45. شمارهٔ ۱۶۵ گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید
  46. شمارهٔ ۱۶۶ خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند
  47. شمارهٔ ۱۶۷ رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ
  48. شمارهٔ ۱۶۸ قدت سرویست جانا سایه پرور
  49. شمارهٔ ۱۶۹ عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار
  50. شمارهٔ ۱۷۰ ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر
  51. شمارهٔ ۱۷۱ گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر
  52. شمارهٔ ۱۷۲ به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر
  53. شمارهٔ ۱۷۳ فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز
  54. شمارهٔ ۱۷۴ ندارم دریغ از غمت هیچ چیز
  55. شمارهٔ ۱۷۵ من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز
  56. شمارهٔ ۱۷۶ آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز
  57. شمارهٔ ۱۷۷ در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز
  58. شمارهٔ ۱۷۸ یا به شمشیر جفا در جگرم چاک انداز
  59. شمارهٔ ۱۷۹ آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژ
  60. شمارهٔ ۱۸۰ چو دید اشک روان مرا ستاره شناس

متن اشعار به نقل از گنجور.