فهرست اشعار
- بخش ۴۲۱ - مفتاح سرالقدر یکی مفتاح از سر قدر جو
- بخش ۴۲۲ - المفتاح الاول بود مفتاح اول در تقاضا
- بخش ۴۲۳ - مفرج الاحزان و مفرج‌الکروب مفرح چیست اندر کرب و احزان
- بخش ۴۲۴ - المفیض مفیض اسمی است ز اسماء پیمبر
- بخش ۴۲۵ - المقام مقام آمد بآثار و لوازم
- بخش ۴۲۶ - مقام‌التنزل الربانی مقامی کوست ربانی تنزل
- بخش ۴۲۷ - المکانه مکانت منزلی باشد بحاصل
- بخش ۴۲۸ - المکر کنم تفسیر مکر از بهر عارف
- بخش ۴۲۹ - الملک و الملکوت دیگر ملکوت و ملکت بی‌زیادت
- بخش ۴۳۰ - مالک الملک دگر آن مالک الملکت بود حق
- بخش ۴۳۱ - ممدالهمم ممد اندر همم باشد پیمبر
- بخش ۴۳۲ - المناصفه مناصف با اضافه تا است انصاف
- بخش ۴۳۳ - المنهج الاول شدت گر منهج اول به نیت
- بخش ۴۳۴ - منقطع الوحدائی دگر از منقطع وحدانیت طمع
- بخش ۴۳۵ - منتهی المعرفه نشان از منتهای معرفت جو
- بخش ۴۳۶ - المناسبه الذاتیه مناسب آنکه ذاتیه است بالعین
- بخش ۴۳۷ - المهیمون مهیمون از ملایک نوع خاصند
- بخش ۴۳۸ - الموت بود گر معنی موتت به نیت
- بخش ۴۳۹ - المیزان صفی شاد که بهر با تمیزان
- بخش ۴۴۰ - حکایت ابراهیم خاص علیه‌الرحمه شهی کونامش ابراهیم خاص است
- بخش ۴۴۱ - باب‌النون النبوه نبوت از حقایق باشد اخبار
- بخش ۴۴۲ - النجباء نجیبانند در عالم چهل تن
- بخش ۴۴۳ - النفس نفس گویند ترویح قلوبست
- بخش ۴۴۴ - النفس الرحمانی ز رحمانی نفس بشنو تو نیکو
- بخش ۴۴۵ - النفس و مرا تبها و شئوناتها و علاماتها و دقایق حالاتها تو را نفس ار شناسی بس شریفست
- بخش ۴۴۶ - النفس الاماره و رئوسها چو شیطانی تو را اماره نفس است
- بخش ۴۴۷ - تدقیق فی‌النفس چو دانستی رؤس هفتگانه
- بخش ۴۴۸ - علامت النفس بالفساد نشانی گویمت تا باز دانی
- بخش ۴۴۹ - التنبیه یکی هیچ اندرین سیر و جهادت
- بخش ۴۵۰ - علامه ترک الشهوه للمجاهد دگر گویم علامتها در این باب
- بخش ۴۵۱ - علامه ترک الغضب للمجاهد سر خشم و غصب ببریده کی شد
- بخش ۴۵۲ - علامه دفع التکبر نشانی از تواضع وز تکبر
- بخش ۴۵۳ - علامه ترک الحسد بود پاک از حسد آنگاه دلقت
- بخش ۴۵۴ - علامه ترک الحرص للمجاهد دگر آنسر که از حرص است و از آز
- بخش ۴۵۵ - علامه دفع البخل للمجاهد نشانی بود این در ترک آزت
- بخش ۴۵۶ - علامه دفع‌الریاء للمجاهد دگر بشنو علامات ریا را
- بخش ۴۵۷ - علامه اخری لدفع الریاء تو را گویم علمتهای مجموع
- بخش ۴۵۸ - علامت اخری لدفع الریاء ازین بهتر تو را گویم نشانی
- بخش ۴۵۹ - کلام آخر ز نفست گر شد این سرها ربوده
- بخش ۴۶۰ - النفس المطمئنه و اوصافها شنو باز از صفات مطمئنه
- بخش ۴۶۱ - العفه بضد شهوت او را هست عفت
- بخش ۴۶۲ - الحلم سکون و حلم جز ضد غضب نیست
- بخش ۴۶۳ - القناعه قناعت باز ضد حرص و آزاست
- بخش ۴۶۴ - الشفقه دگر ضد حسدها شد شفقت
- بخش ۴۶۵ - التواضع تواضع ضد کبرت بی‌مظنه است
- بخش ۴۶۶ - الجود بضد بخل هم جود است و ایثار
- بخش ۴۶۷ - الاخلاص دگر ضد ریا صدق است و اخلاص
- بخش ۴۶۸ - مراتب النفس تو را شرح دگر باشد مناسب
- بخش ۴۶۹ - النفس القدسی دگر نفسی است قدسی در متانت
- بخش ۴۷۰ - النفس الرحمانی دگر نفسی است رحمانی زرحمان
- بخش ۴۷۱ - ارشاد بس این نفس را شأنی عظیم است
- بخش ۴۷۲ - النقباء نقیبانند ارباب سرائر
- بخش ۴۷۳ - النکاح الساری فی جمیع الذراری شنو باز ازنکاخی کوست ساری
- بخش ۴۷۴ - نهایه‌الاسفار دگر گویم تو را ز اسفار اربع
- بخش ۴۷۵ - نهایه‌السفرالاول بود اول سفر را خود نهایت
- بخش ۴۷۶ - نهایه‌السفر الثانی بود ثانی سفر را این نهایت
- بخش ۴۷۷ - نهایه السفر الثالث نهایت را چه در سیم سفر بد
- بخش ۴۷۸ - نهایه السفر الرابع تو را رابع سفر چبود نهایت
- بخش ۴۷۹ - النوال نوال آن خاص اهل قرب و حال است
- بخش ۴۸۰ - النور بود نور اسمی از اسماء یزدان
متن اشعار به نقل از گنجور.