پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۲۳ - مفرج الاحزان و مفرج‌الکروب

مفرح چیست اندر کرب و احزان

بود آن بر قدر پیوسته ایمان

نمودم منکشف درمستریحت

خود این تحقیق بر وجه صریحت

هر آنرا بر قدر ایمان بود پاک

نباشد در جهان یک لحظه غمناک

غم از اندیشه آینده آید

مبادا آنکه نا زیبنده آید

فزون خواهد ز قدر قسمت خویش

از آن دایم بود در حزن و تشویش

کسی پیوسته چون گل تازه باشد

که اندر خاطرش اندازه باشد

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۲۵ - المقاممقام آمد بآثار و لوازم
  2. بخش ۴۲۶ - مقام‌التنزل الربانیمقامی کوست ربانی تنزل
  3. بخش ۴۲۷ - المکانهمکانت منزلی باشد بحاصل
  4. بخش ۴۲۸ - المکرکنم تفسیر مکر از بهر عارف
  5. بخش ۴۲۹ - الملک و الملکوتدیگر ملکوت و ملکت بی‌زیادت
  6. بخش ۴۳۰ - مالک الملکدگر آن مالک الملکت بود حق
  7. بخش ۴۳۱ - ممدالهممممد اندر همم باشد پیمبر
  8. بخش ۴۳۲ - المناصفهمناصف با اضافه تا است انصاف
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.