صفی علیشاه
بخش ۴۳۱ - ممدالهمم
ممد اندر همم باشد پیمبر
که هستت او واسطه از حق و رهبر
هدایت‌گر که خواهد بهر کس حق
بود امداد کامل شرط مطلق
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۳۳ - المنهج الاولشدت گر منهج اول به نیت
- بخش ۴۳۴ - منقطع الوحدائیدگر از منقطع وحدانیت طمع
- بخش ۴۳۵ - منتهی المعرفهنشان از منتهای معرفت جو
- بخش ۴۳۶ - المناسبه الذاتیهمناسب آنکه ذاتیه است بالعین
- بخش ۴۳۷ - المهیمونمهیمون از ملایک نوع خاصند
- بخش ۴۳۸ - الموتبود گر معنی موتت به نیت
- بخش ۴۳۹ - المیزانصفی شاد که بهر با تمیزان
- بخش ۴۴۰ - حکایت ابراهیم خاص علیه‌الرحمهشهی کونامش ابراهیم خاص است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.