پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۳۳ - المنهج الاول

شدت گر منهج اول به نیت

بود آن انتشاء واحدیت

که هست از وحدت ذات انتشائش

هم از ذاتست عنون و بنائش

دگر کیفیت آن انتشاهم

که اسماء و صفات است آن مسلم

بود انسان که اندر رتبه ذات

مکاشف را بود علم و علامات

دهد حق اطلاعش در تقرب

ز اسماء‌و صفات و آن ترتب

که اندر رتبهای ذات باشد

عقول از درک هر یک مات باشد

خود این اقرب سبل در این سبیل است

بر او از منهج اول دلیل است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۳۵ - منتهی المعرفهنشان از منتهای معرفت جو
  2. بخش ۴۳۶ - المناسبه الذاتیهمناسب آنکه ذاتیه است بالعین
  3. بخش ۴۳۷ - المهیمونمهیمون از ملایک نوع خاصند
  4. بخش ۴۳۸ - الموتبود گر معنی موتت به نیت
  5. بخش ۴۳۹ - المیزانصفی شاد که بهر با تمیزان
  6. بخش ۴۴۰ - حکایت ابراهیم خاص علیه‌الرحمهشهی کونامش ابراهیم خاص است
  7. بخش ۴۴۱ - باب‌النون النبوهنبوت از حقایق باشد اخبار
  8. بخش ۴۴۲ - النجباءنجیبانند در عالم چهل تن
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.