صفی علیشاه
بخش ۴۴۲ - النجباء
نجیبانند در عالم چهل تن
باصلاح امور ناس ذی فن
حقوق خلق را دارند ارسال
نمایند از خلایق حمل اثقال
جز اینشان نیست کاری و اشتغالی
بدیگر کارشان نبود مجالی
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۴۴ - النفس الرحمانیز رحمانی نفس بشنو تو نیکو
- بخش ۴۴۵ - النفس و مرا تبها و شئوناتها و علاماتها و دقایق حالاتهاتو را نفس ار شناسی بس شریفست
- بخش ۴۴۶ - النفس الاماره و رئوسهاچو شیطانی تو را اماره نفس است
- بخش ۴۴۷ - تدقیق فی‌النفسچو دانستی رؤس هفتگانه
- بخش ۴۴۸ - علامت النفس بالفسادنشانی گویمت تا باز دانی
- بخش ۴۴۹ - التنبیهیکی هیچ اندرین سیر و جهادت
- بخش ۴۵۰ - علامه ترک الشهوه للمجاهددگر گویم علامتها در این باب
- بخش ۴۵۱ - علامه ترک الغضب للمجاهدسر خشم و غصب ببریده کی شد
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.