پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۳۰ - مالک الملک

دگر آن مالک الملکت بود حق

که بر عبدش مجازاتست مطلق

در آنحال مجازاتست مالک

بهر امری که شد بر عبد سالک

بنهی و امر خود در ترک و طاعات

دهد آن مالک الملک مجازات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۳۲ - المناصفهمناصف با اضافه تا است انصاف
  2. بخش ۴۳۳ - المنهج الاولشدت گر منهج اول به نیت
  3. بخش ۴۳۴ - منقطع الوحدائیدگر از منقطع وحدانیت طمع
  4. بخش ۴۳۵ - منتهی المعرفهنشان از منتهای معرفت جو
  5. بخش ۴۳۶ - المناسبه الذاتیهمناسب آنکه ذاتیه است بالعین
  6. بخش ۴۳۷ - المهیمونمهیمون از ملایک نوع خاصند
  7. بخش ۴۳۸ - الموتبود گر معنی موتت به نیت
  8. بخش ۴۳۹ - المیزانصفی شاد که بهر با تمیزان
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.