پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۲۲ - المفتاح الاول

بود مفتاح اول در تقاضا

بغیب او اندراج کل اشیاء

خود آن ذات‌الاحد غیب الغیوبست

که اشیاء درج دروی از کروبست

بمانند شجر کاندر نوات است

مسما بر حروف عالیات است

از آن مفتاح بود اول گشایش

که آمد هر چه آمد در نمایش

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۲۴ - المفیضمفیض اسمی است ز اسماء پیمبر
  2. بخش ۴۲۵ - المقاممقام آمد بآثار و لوازم
  3. بخش ۴۲۶ - مقام‌التنزل الربانیمقامی کوست ربانی تنزل
  4. بخش ۴۲۷ - المکانهمکانت منزلی باشد بحاصل
  5. بخش ۴۲۸ - المکرکنم تفسیر مکر از بهر عارف
  6. بخش ۴۲۹ - الملک و الملکوتدیگر ملکوت و ملکت بی‌زیادت
  7. بخش ۴۳۰ - مالک الملکدگر آن مالک الملکت بود حق
  8. بخش ۴۳۱ - ممدالهممممد اندر همم باشد پیمبر
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.