پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۶۲ - الحلم

سکون و حلم جز ضد غضب نیست

غضبها از حرام است و عجب نیست

کند قوت حلال از غیب یاری

تو را در علم و عقل و بردباری

تو آنرارکن اخلاق و عمل دان

محاسن از حلالت ما حصل دان

حرامت مایه ظلم و شرور است

حلالت منشأ خیر الامور است

نشان خیر باشد عدل و انصاف

توان از عدل کردن جمع اطراف

شجاعت دست عدل اندر فنونست

از آن بینی که هر ظالم جبونست

چو عدل آمد رود ظلم و خیانت

فزاید مر تو را وزن و متانت

نترسی گر جهان جنبد بجنگت

نغلطد از هزاران سیل سنگت

ز طوفانها نلرزد شاخ بیدت

که نبود جز بعون حق امیدت

به ننشیند ز کس گردت بدامان

نباشد هم نبردت کس بمیدان

بود پس حلم معیار شجاعت

وقار از حلم و صبر است از قناعت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۶۴ - الشفقهدگر ضد حسدها شد شفقت
  2. بخش ۴۶۵ - التواضعتواضع ضد کبرت بی‌مظنه است
  3. بخش ۴۶۶ - الجودبضد بخل هم جود است و ایثار
  4. بخش ۴۶۷ - الاخلاصدگر ضد ریا صدق است و اخلاص
  5. بخش ۴۶۸ - مراتب النفستو را شرح دگر باشد مناسب
  6. بخش ۴۶۹ - النفس القدسیدگر نفسی است قدسی در متانت
  7. بخش ۴۷۰ - النفس الرحمانیدگر نفسی است رحمانی زرحمان
  8. بخش ۴۷۱ - ارشادبس این نفس را شأنی عظیم است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.